16 com
ကား ေတာ့ ကား ပါ ။ ဒါေပမဲ့ “သည္ကား” ( The Cars) ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္း အေၾကာင္းေတာ့ မဟုတ္ ။ ျမန္မာလို “ကား” ။ အဂၤလိပ္လိုလည္း Car ။ အသံထြက္ျခင္း ဆင္တူသလို အဓိပၸါယ္ျခင္းလည္း တူတူပါပဲ ။ ဘယ္သူ ့ ဘယ္သူ ေမြးစားထားတဲ့ စကားလံုးမွန္းေတာ့ မသိ ။ ခုတေလာ ကို ့ယို ့ကားရား ျဖစ္ေနၾက တဲ့ ကားမ်ား ။ ျမန္မာျပည္တြင္လည္း ထုတ္လုပ္သည္ ဆိုေသာ ကားမ်ား ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ ကာလ မွာ ပင္ မိတၳီလာ ဂ်စ္ ၊ ရန္ကုန္ဂ်စ္၊ ရွမ္းစတား ဂ်စ္ မ်ား ၊ ပံုပ်က္ ပန္းပ်က္ အေရာ အေႏွာ ဂ်စ္မ်ား ထုတ္လုပ္ျပီးသကာလ ယခု မွာ တိုးတက္စြာ ထုတ္လုပ္ လိုက္သည့္ ကားမ်ား မေတာ့ နဂို ေအာ္ရီဂ်င္နယ္ ဂ်ပန္ျပည္ထုတ္ တိုယိုတာ ပါဂ်ဲရိုး ၊ ပရာဒိုမ်ား နွင့္ ခၽြတ္စြပ္တူေသာ ကားမ်ားပင္ ျဖစ္ေလသည္ ။ တူေပမေပါ့ ။ ေအာ္ရီဂ်င္နယ္ ကားမွ အဆိုပါ တံဆိပ္မ်ားေနရာတြင္ Myanmar Station Wagon( MSW) ဟူ၍ ေျပာင္းလဲ ျပီး ျမန္မာျပည္တြင္ တပ္ဆင္ ေပးလိုက္ေသာေၾကာင့္ေပတည္း ။ ေနာက္တမ်ိဳး ရွိေသးသည္ ။ Grand Tiger ဟု အမည္တြင္ေသာ ပစ္ကပ္စေတရွင္ဝက္ဂြန္း ကားမ်ား ။ ဒါကေတာ့ တရက္စုတ္ သည့္ တရုပ္စက္မ်ားျဖင့္ ဖက္စပ္ဟုဆိုၾကေလသည္ ။ ဒါ့အျပင္ အာရာဖတ္ ဟူေသာ ကားမည္းမည္းၾကီးမ်ား ေတာက္ေျပာင္ ခန့္ညားစြာျဖင့္ ေျပးလႊားေနၾကေလသည္ ။ အို ဘာတဲ့တုန္း အာရာဖတ္ ခမ်ာမွာလည္း အျငိမ္ မေနရ ၊ နာမည္ အေပးေတာ္ေသာ ေရႊျပည္သားမ်ား လက္ထဲအေရာက္မွာ Alphard ဆိုေသာ ကားအမည္မွ အာရာဖတ္ ျဖစ္သြားရရွာေလသည္ ။
လေပၚမွ ဂ်ိဳင့္ခြက္ မ်ားထက္ ပိုနက္ ပိုခြက္ ေနေသာ ကတၱရာ အေပါက္အျပဲ လမ္းၾကမ္းမ်ားတြင္ အဘယ္ေသာ ကား မ်ား ၾကာရွည္ခံနိုင္မည္ မသိ ။ စက္ရံုထြက္ ပူပူေႏြးေႏြး အသစ္စက္စက္ ကားေလး ကားၾကီးမ်ားပင္ ထို လမ္းမၾကီး ငယ္ မ်ား၏ ႏွိပ္စက္မွဳ ဒါဏ္ကို တာရွည္ ေတာင့္မခံနိုင္ေပ ။ တႏွစ္အတြင္း ကားဝပ္ေရွာ့သို ့ ေရာက္သြားၾကတာမ်ားသည္ ဟု ဆိုၾကသည္ ။ ကားျပင္ေသာ မက္ကင္းနစ္ မ်ား ႏွင့္ ကားပစၥည္းအေရာင္းဆိုင္မ်ား ၊ တာယာ ဆိုင္မ်ား ထမင္းမငတ္နိူင္ေတာ့ေပ။ ပ်က္ေနေသာ လမ္းေတြျပင္မေပးေသာ တာဝန္ရွိသူမ်ားကို တေန ့ အၾကိမ္ တစ္ရာ ဦးခ် ဖို ့ေကာင္းလွသည္ ။
ယခင္က လိုင္စင္မဲ့တရားမဝင္ခိုးဝင္လာၾကေသာ ကားမ်ား (Without ကားမ်ား ဟုကားေစ်းကြက္တြင္ ေခၚၾကသည္) ကို ယခု တရားဝင္ လိုင္စင္မ်ားထုတ္ေပးေနေလျပီ ။ ရာျဖတ္ဆိုသူက ျဖတ္ေပးလိုက္ေသာ ကားတန္ဘိုး၏ ၈၅ % ကို အခြန္ေဆာင္လိုက္လွ်င္ အႏွီ ဝစ္သ္ေအာက္မ်ားမွာ ဝစ္သ္အင္ ျဖစ္သြားၾကေလေသာအခါ သမယမို ့ ရာျဖတ္မ်ား၊ အခြန္ဦးစီးမွဴးမ်ား ျဖင့္ အန္ဒါေတဘယ္လ္ ( under table) လက္သိပ္ထိုးေပးၾကသူမ်ား ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အက်ိဳးရွိကာ အလုပ္ျဖစ္ေနၾကေလေပျပီ ။အန္ဒါေတဘယ္လ္ ဆိုေတာ့ စားပြဲခုံေအာက္မွာ ဘာေတြ ဘယ္လိုလုပ္ၾကတယ္ မသိ ။စားပြဲခုံအေပၚမွာေတာ့ ရွဳပ္ပြေဟာင္းႏြမ္းေနေသာ စာရြက္မ်ား၊ ဖိုင္တြဲမ်ား ဖုန္ပင္ တက္ေနၾကေလသည္။ သို ့အတြက္ေၾကာင့္ ယခုအခါတြင္ ေနပီေဒၚၾကီးမွ တိုက္ရိုက္ ခ်ဳပ္ကိုင္၍ ကားအမ်ိဳးအစားႏွင့္ ကားေမာ္ဒယ္ ေမာ္ဒယ္လ္ အလိုက္ ေစ်းႏွဳန္းမ်ား သတ္မွတ္၍ ေကာက္ခံေတာ့မည္ ျဖစ္ပါသျဖင့္ ကားေစ်းေတြလည္း က် ရမလို ၊ ျပန္ျပီးတက္ရမလို ျဖင့္ ကို ့ယို ့ကားယားေတြ ျပန္ျဖစ္ေနၾကေလသည္ ။ အထက္ကားေတြ ေစ်းက်တာ မသိသာ လွေပမဲ့ ေအာက္ကားေတြ ခမ်ာ အလြန္မတရား ေစ်းေတြက်လို ့ အေရာင္းအဝယ္ ေတာင္ မရွိလွ ။ ကားပြဲစားတန္းေတြ ရွိေသာ ယခင္ၾကံေတာ ယခုေတာ့ ဘာေခၚမွန္းမသိေသာ အရပ္ ၊ ေတာင္ဥကၠလာပ ကားပြဲစားတန္း ။ ေနရာေတြမွာ လည္း မိုးတြင္းမိုးေရဗြက္ေရမ်ားထဲဝယ္ ေျခာက္ကပ္ကပ္ ျဖစ္ေနၾကသည္ ။ကားပြဲစားတန္းမွ ပြဲစားမ်ား အလုပ္ ျဖစ္၊ မျဖစ္ေတာ့ မသိ ၊ အနီးအနားမွာ ဖြင့္ထားၾကေသာ စားေသာက္ဆိုင္မ်ား ၊ လဖက္ရည္ဆိုင္မ်ားမွာေတာ့ ငါ့ဝမ္းပူစာ မေနသာ သူမ်ား စားေနေသာက္ေနၾကစျမဲမို ့ သိသိသာသာၾကီးေတာ့ ေျပာင္းလဲသြားျခင္းမရွိေပ။
အခြန္မေဆာင္ပဲ အင္ထု ျပီး စီးေနသူမ်ားလည္း ရွိေနသျဖင့္ ေရႊျပည္ၾကီးမွ ဘဲဥမ်ား ၊ ပရုပ္လံုးမ်ားခမ်ာ ခုတေလာ အႏွီသေကာင့္သား ကားမ်ားကို လမ္းမၾကီးေပၚမွာ က်ီးကန္းေတာင္းေမွာက္ မ်က္စိျဖင့္ ရွာေဖြ စစ္္ေဆးေနၾကရေပေသးသည္ ။ သို့ ျဖစ္ပါ၍ ကားမည္းမည္း ေျပာင္ေျပာင္ၾကီးစီးတိုင္းလည္း လြတ္ျပီေတာ့မထင္ေလႏွင့္ ။ အဆင္မသင့္ပါက ကြိကနဲ ျဖစ္နိုင္ပါေသးသည္ ။
မဟာရန္ကုန္ျမိဳ ့ေတာ္ၾကီးရွိ ဤလမ္းစုတ္လမ္းပ်က္ မ်ား အေပၚတြင္ တုန္ရီစြာ ေျပးလႊားေနၾကေသာ ဂြတ္ စက္ကင္းဟန္း ကားလတ္ ကားစုတ္မ်ား အဖို ့ေတာ့ အေတာ္ေလး သနားစဖြယ္ ရွိလွသည္ ။ ရွိစုမဲ့စု အသျပာေလးမ်ား ကုတ္ျခစ္ျပီး တန္ဘိုးၾကီး ေပးကာ ဝယ္ယူထားၾကရရွာေသာ အဆိုပါ ေအာက္ကားေလးမ်ား မွာ ဘယ္ေန ့ ဖ်က္သိမ္း ခံရမည္လည္း ဘယ္ေန ့ နယ္ႏွင္ခံရမည္လည္း ဟု စိတ္တထင့္ထင့္ ျဖင့္ ရွိေနၾကေသာ ကားပိုင္ရွင္မ်ား ဘဝ ၊ တေန ့ တေန ့ ကားကို လူကစီးလိုက္ ၊ ကားက လူကို စီးလိုက္ျဖင့္ သံသရာ လည္ေနၾကရေသာ ကားပိုင္ရွင္မ်ား ဘဝ ၊ ဓါတ္ဆီေတြ ၾကိဳက္တဲ့ဆိုင္မွာ ၾကိဳက္သေလာက္ ထဲ့လို့ရေနျပီျဖစ္ျပီး၊ တဆင့္ ျပန္ေရာင္းစား မရၾကေတာ့သျဖင့္ တြက္ေျခမကိုက္ၾကရေတာ့ေသာ ပင္စင္စား ကားပိုင္ရွင္မ်ားဘဝ ၊ အႏွီ ဘဝ မ်ားစြာမွာလည္း ကို့ ့ယို ့ကားယား ျဖစ္ေနၾကေလသတတ္ ။
ဘယ္လိုပဲ ေျပာေျပာ ၊ ကမာၻေပၚမွာ ေရႊျပည္သားေတြ အခ်မ္းသာဆံုး ျဖစ္ၾကေလသည္ ။ အျခား တိုင္းျပည္မ်ားထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ယိုယြင္းေဟာင္းႏြမ္းေနေသာ ကား တပတ္ရစ္ ႏွစ္ပတ္ရစ္ သံုး ေလး ငါးပတ္ရစ္ေနေသာ ကားမ်ားကိုပင္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ၾကီးမားေသာ တန္ဘိုးေငြ ေပးေခ်ျပီး ဝယ္ယူ စီးနင္းေနၾကေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္ ။ကားတန္ဘိုးမ်ားမွာလည္း သူမ်ားနိူင္ငံမွာေတြလို စက္ရံုထုတ္ တသမတ္ေစ်းမဟုတ္ ။ ဆယ္ေက်ာ္တန္ ၊ ရာေက်ာ္တန္မ်ားမွ ေထာင္ေက်ာ္တန္ မ်ားအထိ အမ်ိဳးမ်ိဳး အစားစား ရွိေနၾကေလသည္ ။( မိတ္ေဆြ တဦး ဒီ ေရႊနိူင္ငံမွာ ေနစဥ္ သူ ့စီးေတာ္ယာဥ္ တိုယိုတာ ဖင္ေကာက္ တစီးအား ကားေစ်းေတြ တက္ေနစဥ္ အခါက ေရာင္းခ်ျပီး သကာလ ၊တဖက္နိုင္ငံမွာ တိုက္ တလံုး ႏွင့္ ကားအသစ္ တစီး ျပန္ဝယ္ စီး ေနခဲ့ဖူးသည္ )ပါးစပ္ ေစ်း ေတြသာ ရွိေနၾကသည္မို ့ ကားပြဲစားမ်ား အလုပ္ရွိေနၾကရေလသည္ ။ သူမ်ားေတြ ဆီမွာ ကား ဆိုသည္က အသစ္စက္စက္ ဒီေန ့ ဝယ္၊ ေနာက္ ေန ့ ျပန္ေရာင္းခ်င္လွ်င္ေတာင္ အရွံဳး ျပေနျပီ ျဖစ္သည္ မို ့ ဘယ္သူမွ ကားဝယ္ေရာင္း လုပ္မစားၾက ။ တပတ္ရစ္ ကားမ်ား ေရာင္းဝယ္သည့္ လုပ္ငန္းေတာ့ ရွိပါသည္ ။ ယခင္ ေရႊျပည္ၾကီးမွာ ကားေတြ ဝယ္ေရာင္းလုပ္ျပီး စီးပြားျဖစ္ေနၾကသူမ်ား တေခတ္ ရွိခဲ့ဘူး ေပမဲ့ ခုအခ်ိန္မွာ ေတာ့ ဘယ္သူမွ တုတ္တုတ္ မလွဳပ္ရဲၾကေတာ့ေပ ။ အိမ္နီးခ်င္း တိုင္းျပည္ၾကီးႏွင့္ ဖက္စပ္သည့္ တာတာ ( TATA) ကား ကုမၸဏီ ၾကီးလည္း မ်ားမၾကာမီမွာ ေပၚထြက္လာဦးမည္ လို ့ ဟိုလူ ဒီလူေတြ ေျပာေနၾကသျဖင့္ ကားေစ်းေတြ ထပ္က် ေပလိမ့္ဦးမည္ ဟု တြက္သူက တြက္ေနၾကသည္ ။သို ့ေပမဲ့ ျပီးခဲ့တဲ့ ရက္မ်ားက လိုင္စင္မဲ့ အခြန္ေဆာင္ျခင္းကို ဟိုေနရာမွ ခ်ဳပ္ကိုင္ျပီး ခုေလာေလာဆယ္မွာ ပိတ္ထားလိုက္ျပန္ျပီ ဆိုေတာ့ တခ်ိဳ ့ကားေစ်းေတြလည္း ျပန္တက္ေနၾကေလျပီ ။
ေဩာ္ ... တက္လိုက္ က်လိုက္ ဂေယာက္ဂယက္ ျဖစ္ေနေသာ ဤ ကားမ်ား ၊ ေစ်းကြက္မ်ား အၾကားတြင္ ရွိသူေတြက ေကာင္းတာေတြ တဝီဝီ ထည္လဲ စီးေနၾကျပီး ၊ မရွိသူမ်ားကလည္း ဘတ္စ္ကားေတြ ကို တဂ်ီဂ်ီ ထည္လဲ စီးေနၾကရေလသည္ ။
ေရႊျပည္သားမ်ား ဘယ္သူ ဘာကားေတြ ပဲ စီးေန စီးေန ၊ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ လူတိုင္း စီးရမည့္ ကားမ်ား ၊ စိတ္ၾကိဳက္ ေရြးျပီးစီးလို့ ရနိုင္ပါေသးသည္ ။
ဒီေတာ့ အသင္ ဘယ္ကား စီးပါမည္လည္း ။ ဤ ပံုကိုၾကည့္ျပီး သူ ့ကိုသာ သတိရလိုက္ၾကပါေလ ။( နာေရးကူညီမွဳ အသင္းၾကီးဆီသို ့ သြားေရာက္ခဲ့စဥ္ အခါက ေၾကာ္ျငာ သင္ပုန္းေပၚမွ ရိုက္ကူးခဲ့ေသာ ဓါတ္ပံု ျဖစ္ပါသည္ ။
သင္ ဘာကား စီးခ်င္ လဲ ။?
ဘာ ကား စီး စီး ေနာက္ဆံုးေတာ့ .....“ ျပာ” ဘဲ ။
ပါသြားရမွာက .... “သရဏဂံု နဲ ့ သီလ” ။
လူသားအားလံုး အသိတရား မွန္နိုင္ၾကပါေစ ။
ေၾကာက္ပါတယ္ ေက်ာက္ရယ္ ....
ကလင္ .. ကလင္ .. ကလင္ ....
“ အစ္မေရ .. သမီး ဗိုက္ေအာင့္ ေနျပန္ျပီ၊ ဗိုက္လည္းကယ္တယ္ ၊ တညလံုး မအိပ္နိူင္ဘူး ။ လုပ္ပါအံုး ။ ”
ဖုန္းသံေၾကာင့္ ေစာေစာစီးစီး လန္ ့နိုး လာရာမွ နာက်င္ေမာဟိုက္စြာ ဆက္ ေျပာ သံမ်ားေၾကာင့္ စိတ္ပူသြားမိသည္ ။ ဒီကေလးမ ေတာ့ မေန ့ညက ဘာေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ မ်ား အစားေသာင္းက်န္းခဲ့ျပန္ျပီလည္းဟူေသာ အေတြးက ခ်က္ခ်င္း ေခါင္းထဲ ေရာက္လာျဖစ္သည္ ။
“ ဟဲ့ ။ ဘာျဖစ္ျပန္ျပီလည္း ။ ဗိုက္ ရဲ့ ဘယ္ေနရာ မွာ ေအာင့္တာ လည္း ၊”လို့ျပန္ေမးၾကည့္ လိုက္သည္ ၊ ဝမ္းဗိုက္ အေပၚပိုင္းညာဘက္ အျခမ္း ဆိုေတာ့ အသည္း မ်ား ျပန္ေယာင္တာလား လ့ို ့ထင္လိုက္မိသည္ ။ အန္သလား ။ ဝမ္းေလွ်ာ သလား ၊ခ်မ္းတုန္ ဖ်ားသလား ။ ဆီးေရာင္ ဝါသလား ၊ နီသလား ။ ဆီးပူ ဆီးက်င္ သလား ။ အစရွိသျဖင့္ လားေပါင္းမ်ားစြာေသာ ေမးခြန္းေတြ ဆက္တိုက္ေမးျဖစ္သည္ ။ သူက ငယ္ငယ္တည္းက ခ်ဴခ်ာေပမဲ့ ခပ္ေပေပေတေတ ေနတတ္သူမို ့၊ ေျပာစကား နားမေထာင္တတ္သူမို ့ တခါတရံ သနားစိတ္၊ တခါတရံ ဂရုဏာေဒါေသာ စိတ္ျဖင့္ ခင္တြယ္ ဆက္ဆံေနခဲ့မိသူ ညီမငယ္ေလး တစ္ေယာက္ပါေပ ။ သည္ ႏွစ္ ဆန္းပိုင္းတည္းက မၾကာခန ဗိုက္ေအာင့္ေနတတ္သည္ ။ ရင္ေခါင္းေတာင့္သည္ ။ ပ်ိဳ ့အန္ျခင္း၊ ဝမ္းေလွ်ာျခင္း၊ အစားအေသာက္ ပ်က္ျခင္းေတာ့ မရွိ ၊ သၾကၤန္မတိုင္မီက အစာအိမ္ေယာင္ ၊အသည္းေယာင္ အသားဝါ သည္ ဆိုျပီး ေဆးရံုတက္ခဲ့ရေသးသည္ ။ ဒါေပမဲ့ ဆရာဝန္ ေျပာစကား နားမေထာင္ ပဲ ေဆးရံု ဆင္းလာျပီး ေနာက္ပိုင္းတြင္လည္း အစားမေရွာင္ ၊ အခ်ဥ္ အစပ္၊ အဆီ အေၾကာ္ ၊ အကင္ မ်ား ၾကိဳက္သလို စားသည္ ။ ခုတေလာ သူမ ပိုျပီး ခ်ဴခ်ာ ေနသည္ ။ အသည္း ဘက္ ေနရာ မွာ မၾကာခဏ ေအာင့္တတ္သည္ ။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ရက္ဆက္ နာလာသည္ ။ လူက ခပ္ပိန္ပိန္ဆိုေတာ့ သည္းေျခေက်ာက္တည္တာ ။ ေယာင္တာ ေတာ့ သိပ္မျဖစ္ေလာက္ပါဘူး ဟု ထင္ေနမိသည္ ။ ဒီေတာ့ နာလာရင္ အစာအိမ္ေဆး ( Antacid ) နဲ့ အနာ ေပ်ာက္ေဆး ( Antispasmotic ,Anticholinergic ) တို ့ကို ေသာက္ေစျပီး အလြန္ နာလာလွ်င္ေတာ့ ထိုးေဆး ေျပာင္းေပးရသည္ ။
ဒီလို နဲ့ ျပီးခဲ့တဲ့ တပါတ္ေက်ာ္ တရက္မွာ နာက်င္လြန္းလို ့ ေဆးရံုထပ္သြားရသည္ ။ ေဆးရံု တက္ရမွာ ေၾကာက္ေသာ သူ ့ကို ဘယ္လိုမွ ေျပာမရသည့္ အဆံုး ထိုးေဆး ၊ေသာက္ေဆးမ်ား ျဖင့္ အိမ္ျပန္လာခဲ့သည္။ ေနာက္ရက္မ်ားမွာ မွ ဓါတ္မွန္ရိုက္၊ ultrasound ရိုက္ ျခင္းျဖင့္ သည္းေျခေက်ာက္ ကို ရွာေတြ ့ခဲ့ေလသည္ ။ ပထမ အၾကိမ္ ျပည္သူ ့ေဆးရံုၾကီးတြင္ ultrasound ရိုက္စဥ္က အသည္း အနည္းငယ္ ၾကီးေနရံုမွ လြဲ၍ ဘာေက်ာက္ မွ မေတြ ့ပဲ ၊ ဓါတ္မွန္ ခ်ပ္ထဲတြင္ မွ ေက်ာက္တံုး ပံုရိပ္မ်ား ေတြ ့ရသျဖင့္၊ တစ္ပါတ္ မွ်အၾကာမွာ ပုဂၢလိက ေဆးရံုၾကီးတရံုတြင္ ေနာက္တၾကိမ္ ultrasound ထပ္ရိုက္ၾကည့္ ရသည္ ၊ ထိုအခါက်မွ multiple gallstones ဟု အေျဖရေလသည္ ။ ဒီေတာ့လည္း နာ၊ န၊ီ ဝါ ဆိုသည့္ လက္သံုးစကား အရ ခြဲ စိတ္ ကုသ ဖို ့ အၾကံ ေပးေလသည္ ။ ( နာ၊ နီ၊ ဝါ ဆို သည္ မွာ သည္းေျခေက်ာက္တည္ေနသူမ်ားတြင္ Pain ,Infection & Inflammation , Jaundice စသည့္ အခ်က္မ်ား ရွိပါက ခြဲစိတ္ကုသ ဖို့ လိုအပ္သည့္ အေျခအေနပင္ျဖစ္ေလသည္ ။ ဤသည္မွာ ခြဲစိတ္ပါေမာကၡ ဆရာၾကီး ဦးေမာင္ေမာင္ေလး သင္ၾကားေပးခဲ့ေသာ အတိုေကာက္ အသံုးအႏွဳန္း မ်ားျဖစ္ပါသည္ ) ။
ထိုအခါတြင္မေတာ့ ခြဲစိတ္ဖို ့ မေျပာနဲ့ ေဆးရံု တက္ရမွာ ကိုပင္ ေၾကာက္လွေသာ ခ်စ္ ညီမငယ္ေလး တေယာက္ မ်က္ႏွာငယ္စြာျဖင့္ သနားစဖြယ္အသြင္ ရွိေနေလေတာ့သည္ ။ ထို အခ်ိန္မွာ ပဲ ေၾကးမံုသတင္းစာ တြင္ ေၾကာ္ျငာစာေလး တခုကို တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ေတြ ့မိသည္ ။ သည္းေျခေက်ာက္ကို မခြဲ မစိတ္ရပဲ သက္သာေပ်ာက္ကင္းသြားသူ ဦးသန္းဝင္း ၏ ကုသိုလ္ျဖစ္ ေၾကာ္ျငာခ်က္ေလး ျဖစ္ပါသည္ ။ ( မ်ားမၾကာမီ အခ်ိန္ ကလည္း ျမန္မာတိုင္းမ္စ္ ဂ်ာနယ္တြင္ ထဲ့သြင္းေရးသား ခဲ့ဖူးသည္ ဆိုတာ ေနာက္မွ သိရသည္ ။ေအာက္တြင္ ဦးသန္းဝင္းကိုယ္တိုင္ ဘာသာျပန္ေရးသား ခ်က္မ်ားကို ေဖၚျပထားပါသည္ ။ မူလ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ေရးသားသူ Dr . Lai Chiu-Nan ၏ မွတ္တမ္းမ်ား ကို ဤ ေနရာမ်ား....(၁) ႏွင့္ (၂)..တြင္ ဖတ္ရွဳနိုင္ပါသည္ )
ေက်ာက္တည္ျခင္းမွ သဘာဝနည္းျဖင့္ ေပ်ာက္ကင္းေစျခင္းအေၾကာင္းကို မေျပာမီ ၊ သည္းေျခေက်ာက္ အေၾကာင္း ေျပာခ်င္ပါသည္ ။
ေက်ာက္ ဆိုတာ ဘာလည္း ၊ ဘာေက်ာက္မို ့ ေၾကာက္တာလည္း ။
ေက်ာက္ ေတာ့ ေက်ာက္ပဲ ။ ဒါေပမဲ့ ေဇာ္ဝမ္းရဲ့ လမ္းခင္းတဲ့ ေက်ာက္ခဲ မဟုတ္ ။ “ ရတနာစိန္ေက်ာက္ ဇယ္ေတာက္တမ္းကစားရေအာင္” ဆိုတဲ့ ကႏြဲ ့ကရ မင္းသမီးေလး ရဲ ့ ေၾကာ္ျငာ ထဲကလို တန္ဘိုးၾကီး လွပေသာ၊လူေတြသည္းေျခခိုက္ေအာင္ ၾကိဳက္ၾကေသာ အဖိုးတန္ ေက်ာက္မ်ားလည္း မဟုတ္ ။ လင္ဆာဘေက်ာက္ လို ဘူမိေက်ာက္မ်ားလည္း မဟုတ္ ။ ဒီေက်ာက္ေတြက သည္းေျခခိုက္ေအာင္ နာက်င္ေစတတ္ေသာ သည္းေျခေက်ာက္ ( Gallstones /Choleliths) မ်ားသာ ျဖစ္ေပသည္ ။ ဆိုဒ္ စံု ၊ ဂိုက္စံု ၊ ပံုစံစံုလွေသာ ဒီေက်ာက္မ်ား ၊ တစ္ခ်ိဳ ့မွာ တစ္လံုးတည္း ၊ တစ္ခ်ိဳ ့မွာ အလံုးေပါင္းမ်ားစြာ အေနအထားျဖင့္ သည္းေျခအိတ္ထဲတြင္ တည္ရွိေနတတ္သည္ ။ အရြယ္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ၊အမွဳန္ အေစ့ငယ္မ်ားအရြယ္မွ တစ္ခ်ိဳ ့မွာ ေဂါက္သီးလံုး မွ် ပင္ၾကီးမားသည္ဟု ဆိုၾကသည္ ။ကင္ဆာေရာဂါႏွင့္ ေက်ာက္တည္မွဳမ်ား ဆက္စပ္ေနျခင္းကို ကင္ဆာ သုေတသီမ်ား ေတြ ့ရွိထားသျဖင့္ ေက်ာက္တည္မွဳ သည္လည္း ေၾကာက္ခ်င္စရာၾကီးလို ျဖစ္ေနပါသည္ ။
ဒီေက်ာက္ေတြမွာ ကိုလက္စထေရာေက်ာက္( Cholesterol Stone ) ၊ အေရာင္ေက်ာက္( Pigment Stone) ဟူ၍ အဓိက ၂ မ်ိဳး၂စားရွိျပီး အေရာ အေႏွာ ေက်ာက္ ( Mixed Stone ) ေတြလည္း ရွိေနတတ္သည္ ။ သည္းေျခရည္တြင္ သည္းေျခဆား ( bile salt) ၊ ကိုလက္စထေရာ ( cholesterol)ႏွင့္ လက္စီသင္( lecithin) ဓါတ္မ်ား ပါဝင္သည္ ။ ထို သည္းေျခရည္မ်ား ျပစ္ခဲမွဳ မ်ားလာပါက ေက်ာက္တည္ျခင္း ျဖစ္ေစတတ္သည္ ။
Cholesterol Stone မွာ သည္းေျခေက်ာက္မ်ားတြင္ အမ်ားဆံုး ေတြ ့ရေသာ အမ်ိဳးအစားပင္ျဖစ္ျပီး ၇၀ မွ ၈၀ % ထိ ရွိတတ္သည္ ။ အမ်ားအားျဖင့္ အစိမ္းရင့္ေရာင္ ရွိျပီး ျဖဴဝါေရာင္မ်ားလည္း ျဖစ္ေနတတ္သည္ ။သည္းေျခရည္တြင္ ကိုလက္စထေရာဓါတ္မ်ားရာမွ ထိုေက်ာက္မ်ားျဖစ္ေပၚလာရျခင္းပါေပ ။ ( ေသြးရည္ၾကည္ထဲတြင္ ကိုလက္စထေရာ မ်ားသူတိုင္း သည္းေျခေက်ာက္တည္တတ္သည္ လို့ေတာ့ မဆိုလိုပါ ) ။
Pigment Stone ကေတာ့ ၂၀ % မွ် ရွိျပီး အေရာင္မွာ မဲနက္သည္ ။ သူ ့ထဲတြင္ bilirubin ဟုေခၚေသာ ေသြးနီဥကြဲပ်က္ျခင္းမွ ထြက္ေပၚလာေသာ ဘီလီရူဘင္ အဝါဓါတ္မ်ား ၊ ကယ္လ္စီယံဆားဓါတ္မ်ား ပါဝင္သည္ ။
ထို့အျပင္ အတုအေယာင္ေက်ာက္ ( Pseudolith or fake stone ) ဆိုတာလည္း ရွိေသးသည္ ဆိုပဲ ။ လူေတြမွာသာ အတုအေယာင္ လုပ္တတ္ျခင္း မဟုတ္ ။ ေက်ာက္ေတြလည္း တုတတ္ေသးသည္ ။ ဒါေတြကေတာ့ ေက်ာက္တံုး ေက်ာက္ခဲ အသြင္ မေရာက္ေသး မျဖစ္ေသး ၊ sludge အမွဳန္ခပ္ျပစ္ျပစ္ အဆင့္သာ ရွိေသးသည္ေပါ့ ။
ဒီေက်ာက္ေတြ ဘယ္လိုျဖစ္ ။ ဘယ္သူေတြမွာ ပိုျဖစ္ ။
တခ်ိဳ ့က အမ်ိဳးလိုက္သည္ ။ တခ်ိဳ ့က ခႏၶာကိုယ္ဓါတုဓါတ္မ်ားအေပၚတည္သည္ ။ ကိုယ္ အေလးခ်ိန္ေပၚ တည္သည္ ။ အစားအေသာက္(ကာဘိုဟိုက္ဒရိတ္ ကစီဓါတ္မ်ားေသာ အစားအစာ)၊ ကိုယ္လက္လွဳပ္ရွားမွဳနည္းျခင္း ၊ အေလ့အထအေပၚ တည္သည္ ။ ေဟာ္မုန္းဓါတ္ မ်ားျပားမွဳသံုးစြဲရမွဳေပၚ တည္သည္ ။ ကိုယ္ဝန္ေဆာင္မွဳ ေပၚတြင္တည္သည္ ။ ေက်ာက္အျဖစ္မ်ားရျခင္း အေၾကာင္း ကို 4 F - Fat , Female , Fertile , Forty ဟူ၍ အမွတ္ရ လြယ္ေအာင္ ဆိုၾကသည္ ။ ( သို့့ေပမဲ့လည္း ၄၀ ဝန္းက်င္ ကိုယ္ဝန္သည္ မိန္းမ ဝဝ ၾကီး ကို ေတြ ့တိုင္း သူ ့တြင္ သည္းေျခေက်ာက္ရွိလား ဟူ၍ သြားမေမးမိပါေစႏွင့္ ၊အဆင္မသင့္လွ်င္ သင္ အရိုက္ခံရနိုင္ပါသည္ ... း))) နဂိုေရာဂါအခံ ၊ ဆီးခ်ိဳ ၊ အခ်ိဳ ့ ေသြးအားနည္းေရာဂါ .. ဥပမာ Sickle cell anemia ၊အသည္းေျခာက္ေရာဂါ စသျဖင့္ ရွိသူမ်ားတြင္လည္း သည္းေျခေက်ာက္တည္မွဳ ပိုမ်ားတတ္သည္ ။
ဘယ္လို ခံစားရမလည္း ။
သည္းေျခတြင္ ေက်ာက္တည္သူတိုင္း နာက်င္တတ္သည္ေတာ့ မဟုတ္ပါ ။ တခ်ိဳ့တြင္ သည္းေျခေက်ာက္မ်ား ကာလရွည္စြာ ရွိေနေသာ္လည္း ဘာမွ ဒုကၡမေပး၊ မနာမက်င္ျဖင့္ တသက္လံုး ေနသြားၾကရသူမ်ားလည္း ရွိပါသည္ ။ ကံေကာင္းေလစြ ။ ထိုသူမ်ား အတြက္ မည္သည့္ ကုသမွဳမွ် မလိုအပ္ပါ ။
ထိုေက်ာက္ တစ္လံုး သို့မဟုတ္ ေက်ာက္မ်ားေၾကာင့္ သည္းေျခအိတ္ႏွင့္ သည္းေျချပြန္တို ့ ေယာင္ရမ္း ပိတ္ဆို ့ပါက အသည္းေနရာဝန္းက်င္ ( ယာဘက္ဝမ္းဗိုက္ အေပၚပိုင္း ) တြင္ ျပင္းထန္စြာ နာက်င္တတ္သည္ ။ ေဇာေခၽြးမ်ားျပန္သည္ထိ မခံမရပ္နိုင္ေအာင္ နာက်င္နိုင္သည္ ။ အသည္းႏွင့္ သည္းေျခမွာ နီးကပ္စြာရွိေနသျဖင့္ အသည္းေယာင္ျခင္းႏွင့္ သည္းေျခေယာင္ျခင္းတို ့ေၾကာင့္ နာက်င္ေသာ ေနရာမွာ အတူတူပင္ျဖစ္ျပီး ထင္ေယာင္ ထင္မွား ျဖစ္ေစနိုင္သည္ ။ တခ်ိဳ့မွာ နာက်င္ျခင္း အျပင္ အန္ျခင္း ။ ရင္ေခါင္း ေတာင့္ျခင္း ၊ ရင္ျပည့္ ရင္ကယ္ျဖစ္ျခင္း ၊ ခ်မ္းတုန္ျခင္း ၊ အဖ်ားတက္ျခင္း ၊ အသားဝါျခင္း ၊ ဆီးဝါျခင္း ၊ တို့ ရွိသည္ ။ သည္းေျချပြန္မၾကီးတြင္ ေက်ာက္ပိတ္ဆို ့ေနပါက ရႊံ ့ႏွစ္ေရာင္ ဝမ္း ( clay color stool ) သြားတတ္ျပီး အသားအေရ ယားယံတတ္သည္ ။
ဘယ္လို ကုသမလည္း ။
ေက်ာက္ေၾကာင့္ နာပါက ၊ ( မၾကာခဏ နာက်င္ေနပါက ) အေနာက္တိုင္း ေဆးပညာ အရ ခြဲစိပ္ကုသျခင္းကို စဥ္းစားၾကေလသည္ ။ နာက်င္ေနေသာ အခ်ိန္တို အတြင္း နာက်င္မွဳ ေပ်ာက္ကင္းေစရန္ ေဆးဝါးမ်ား ( ေသာက္ေဆး ၊ထိုးေဆး မ်ား) ျဖင့္ေတာ့ ဦးစြာ ကုသၾကပါသည္ ။ အန္ေနလွ်င္ အအန္သက္သာေဆး၊ အဖ်ားတက္ လွ်င္ အဖ်ားက်ေဆး အျပင္ ပဋိဇီဝ ပိုးသတ္ေဆး မ်ား ေပးျခင္း ျဖင့္ ရွိေသာ လကၡဏာ မ်ားကို သက္သာေစရန္ ေဆးမ်ားေပးၾကသည္ ။ တခ်ိဳ ့ကလည္း ေက်ာက္ေပ်ာ္ေဆးမ်ား( Ursodeoxycholic acid , Chenodeoxycholic acid စသည္တို ့) ေသာက္ရန္ညႊန္းၾကသည္ ။ ေက်ာက္ေပ်ာ္ေဆးမွာ လေပါင္းမ်ားစြာ၊ တခ်ိဳ ့မွာ ႏွစ္ခ်ီ၍ ေသာက္ရမည္ ျဖစ္သျဖင့္ အသံုးနည္းၾကသည္ ။အဆိုပါ ေဆးကို မေသာက္ပဲ ျဖတ္ထားလိုက္ပါက တခ်ိဳ ့လူနာမ်ားမွာ ေက်ာက္ျပန္တည္တတ္သည္ ။သို ့ျဖစ္၍ ခြဲစိပ္ ကုသျခင္းကို ဦးစားေပး စဥ္းစားၾကသည္ ။
ခြဲစိတ္ကုသရာတြင္ ယခင္က သမားရိုးက် ခြဲနည္းျဖင့္ ယာဘက္ဝမ္းဗိုက္တြင္ ၁၀ စင္တီမီတာေက်ာ္ေသာ ဒါးရာရွည္ၾကီးျဖင့္ ဗိုက္ဖြင့္ကာ ေက်ာက္ရွိေနေသာ ၊ ေယာင္ေနေသာ သည္းေျခအိတ္ကို ျဖတ္ထုတ္ရသည္ ။ တိုးတက္ေနေသာ ေဆးပညာ ေၾကာင့္ ယခုေခတ္တြင္ေတာ့ ၁ စင္တီမီတာမွ်သာ ရွိေသာ အေပါက္ငယ္ေလး ၃ ေပါက္ျဖင့္ တယ္လီဗီးရွင္းၾကည့္သကဲ့သို ့ ျပြန္ ကရိယာ မွ တဆင့္ သည္းေျခအိတ္ ႏွင့္ ေက်ာက္ကို ျဖတ္ထုတ္ ဖယ္ရွား နိုင္ျပီ ျဖစ္သည္ ။ Laparoscopic cholecystectomy ဟုေခၚသည္ ။ ကၽြမ္းက်င္ေသာ ဆရာဝန္က ခြဲစိတ္ေပးပါက မိနစ္ ၂၀ မွ် အခ်ိန္အတြင္း ေအာင္ျမင္ျပီးစီးနိူင္သည္မို ့ ေၾကာက္မက္ဘြယ္ရာ ခြဲစိတ္မွဳမ်ိဳးေတာ့ မဟုတ္ေတာ့ပါ ။
ခြဲစိတ္ဖို ့ ေၾကာက္ရြံ ့ ေနေသာ လူနာ မ်ားအဖို ့ ဘယ္ပံုဘယ္နည္းျဖင့္ ေၾကာက္ရြံ ့ျခင္းမွ ကင္းေဝးေစနိုင္မည္လည္း ဟု သိလိုပါသလား ။ ဆႏၵေတြ မေစာပါႏွင့္ ၊ ေျပာျပပါမည္ ။ ေဖါက္သည္ခ်ပါမည္ ။ ယံုၾကည္စြာ က်င့္သံုးပါက အက်ိဳးထူးမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ဦးစြာ ေျပာလိုပါသည္ ။ ကိုယ္ေတြ ့ၾကားရ ျမင္ရ သည္မ်ားကို လက္ဆင့္ကမ္း မွ်ေဝေပးလိုက္ပါသည္ ။
ကၽြနု္ပ္ ႏွင့္ ညီမငယ္တို ့၂၀၁၀ ၾသဂုတ္လ ၃၁ ရက္ေန ့နံနက္ပိုင္းက အမွတ္ ၃၈၃ ၊ပထမထပ္၊ က်ိဳက္ကဆံလမ္း ၊ (တာေမြ အခြန္လြတ္ေစ်း အနီး )တြင္ ေနထိုင္ေသာ ၊ မခြဲစိတ္ပဲ သည္းေျခေက်ာက္ ေပ်ာက္ကင္းသြားေသာ အျငိမ္းစား အင္ဂ်င္နီယာခ်ဳပ္ ဦးသန္းဝင္း ထံ သြားေရာက္ေတြ ့ဆံု အကူအညီ ေတာင္းျပီး ၊ သိရွိရေသာ ေအာက္ပါ အခ်က္အလက္မ်ား အား လက္ဆင့္ကမ္း လိုက္ပါသည္ ။ ဦၤးသန္းဝင္း ေပးေဝ လိုက္ေသာ လက္ကမ္းစာရြက္ မွာ ပံုတြင္ ျပထားသည့္အတိုင္း ရွိျပီး သဲကြဲေစရန္ ထပ္ဆင့္ ျပန္လည္ ေရးသားျပလိုက္ပါသည္ ။
သည္းေျခအိတ္ေက်ာက္တည္ေရာဂါေပ်ာက္ေဆးနည္း အခမဲ့ေပးသည္ ။ ဦးသန္းဝင္း ဖုန္း ၀၉၅၀၇၀၁၅၇ ။
လက္ဆင့္ကမ္းမွ်ေဝေပးပါ
ဤစာတမ္းကို ယခင္က သင္လက္ခံရရွိျပီး ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မည္ ။ ဤ ေဆးနည္းသည္ အမွန္တကယ္ စြမ္းပါသည္ ။ Dr . Lai Chiu-Nan ၏ အေၾကာင္းႏွင့္ ဤေဆးနည္းျဖင့္ ကုသေပ်ာက္ကင္းသူမ်ား၏ ကိုယ္ေတြ ့တင္ျပခ်က္မ်ားကို အင္တာနက္ေပၚတြင္ ရွုာနိုင္ပါသည္ ။ “ ေကာင္းေသာအရာမ်ားကို အျမဲလက္ဆင့္ကမ္းပါ ” ။
သဘာဝနည္းျဖင့္ သည္းေျခေက်ာက္ကို ဖယ္ရွားနည္း ။
(Dr . Lai Chiu-Nan နည္းေပးသည္ )
ဤေဆးနည္းျဖင့္ ကုသေပ်ာက္ကင္းသူ မ်ားပါသည္ ။ အကယ္၍ သင္ကိုယ္တိုင္ သံုးစြဲ၍ ေပ်ာက္ကင္းလွ်င္လည္း ဤေဆးနည္း ကို အျခားသူမ်ားသို ့ လက္ဆင့္ကမ္းေပးပါ ။
Dr . Lai Chiu-Nan သည္ ဤေဆးနည္းကို အခမဲ့ မွ်ေဝသည္ျဖစ္ရာ သင္သည္လည္း လူအမ်ားကို အခမဲ့ မွ်ေဝပါ ။တစ္စံုတစ္ေယာက္သည္ သင့္ထံမွတဆင့္ၾကားျပီး ဤေဆးနည္းေၾကာင့္ ေရာဂါေပ်ာက္ကင္းခဲ့ျခင္းပင္လွ်င္ သင္ရရွိေသာဆုလာဘ္ဟုမွတ္ယူပါ ။
သည္းေျခေက်ာက္သည္ လူတိုင္း၏စိုးရိမ္သည့္အခ်က္ေတာ့မဟုတ္ပါ ။သို ့ရာတြင္ လူတိုင္းတြင္ရွိသည့္အရာျဖစ္သျဖင့္ ကၽြန္ုပ္တို ့အားလံုးသည္ စိုးရိမ္သင့္ေပသည္ ။ ထို ့အျပင္ သည္းေျခေက်ာက္သည္ ကင္ဆာေရာဂါျဖစ္ေစနိုင္သည္ ။ Chiu-Nan က “ ကင္ဆာေရာဂါဆိုသည္မွာ မည္သည့္အခါမွ် ေရွးဦးဆံုး ျဖစ္ေသာေရာဂါ မဟုတ္ပါ ။” ဟုေထာက္ျပခဲ့ပါသည္ ။ “ အမ်ားအားျဖင့္ ကင္ဆာျဖစ္ေစေသာ အျခားျပသနာအမ်ားအျပားရွိပါသည္ ။ တရုတ္ျပည္တြင္ ကၽြန္မ၏ သုေတသနျပဳခ်က္အရ ကင္ဆာေရာဂါ ေဝဒနာသည္မ်ားသည္ အမ်ားအား ေက်ာက္တည္သူမ်ားျဖစ္ၾကေၾကာင္း မွတ္တမ္းမ်ားေတြ ့ရွိရပါသည္။ ကၽြန္ုပ္တို ့အားလံုးတြင္ သည္းေျခေက်ာက္မ်ားရွိပါသည္ ။ အၾကီး အေသးႏွင့္ အနည္းအမ်ားသာ ကြာျခားပါသည္ ။
သည္းေျခေက်ာက္တည္ေသာေရာဂါ၏ လကၡဏာ တစ္ခုမွာ အစာကို မ်ားမ်ားစားျပီးေနာက္ ဝမ္းပိုက္ ျပည့္အင့္ ေဖါင္းကားလာသကဲ့သို ့ခံစားရျခင္းျဖစ္ပါသည္ ။ အစာမေၾကသကဲ့သို ့လည္း ခံစားရပါသည္ ။ အကယ္၍ ေရာဂါအေျခအေနဆိုးပါက အသည္းတဝိွဳက္တြင္ နာက်င္မွဳကို ခံစားရပါမည္ ” ဟုလည္း ေျပာျပပါသည္ ။
အကယ္၍ သင့္တြင္ သည္တြင္ သည္းေျခေက်ာက္တည္ေနသည္ဟုထင္လွ်င္ သဘာဝနည္းျဖင့္ သည္းေျခေက်ာက္ ဖယ္ရွားနည္းကို Dr . Lai Chiu-Nan က ေအာက္ပါအတိုင္း နည္းေပးထားပါသည္ ။
အသည္းႏွင့္ သည္းေျခေက်ာက္တို ့သည္ တစ္နည္းတစ္ဖံု ဆက္စပ္ေနၾကသည္ ျဖစ္ရာ ေအာက္ပါကုသနည္း ( သို ့မဟုတ္ ) ေဆးနည္းသည္ အသည္းအားနည္းသူမ်ား အတြက္လည္း သင့္ေလွ်ာ္ပါသည္ ။
စနစ္တက် စားေသာက္ေနထိုင္ျခင္းျဖင့္ ကုသနည္း ( သို ့မဟုတ္ ) ေဆးနည္း ။
၁ ။ ပထမ (၅) ရက္တြင္ ေန ့စဥ္ ပန္းသီးေဖ်ာ္ရည္ (Apple Juice ) ၄ ခြက္ ေသာက္ပါ ။ ( သို ့မဟုတ္ ) ပန္းသီး ေလး၊ ငါး လံုး စားပါ ။ ( ပန္းသီး ေဖ်ာ္ရည္ သို ့မဟုတ္ ပန္းသီး မိမိ ႏွစ္သက္ရာ စားေသာက္နိုင္သည္) ။ ပန္းသီးရည္သည္ သည္းေျခေက်ာက္မ်ားကို ေပ်ာ့ေစနိုင္ပါသည္ ။ ထို ၅ ရက္ အတြင္း အစားအစာကို ပံုမွန္ စားသံုးပါ ။
၂ ။ ၆ ရက္ ေျမာက္ေသာေန ့တြင္ ညစာ မစားဘဲ ေနပါ ။
၃ ။ ထိုေန ့ည ၆ နာရီတြင္ ဆားခါး ( Epsom salt ) (MgSO4 ) တစ္ဇြန္းကို ေရ ေႏြးေႏြး တစ္ဖန္ခြက္ႏွင့္ ေသာက္ပါ ။
၄။ ည ၈ နာရီတြင္ အထက္ပါအတိုင္း ဆားခါး တစ္ဇြန္း ထပ္ေသာက္ပါ ။
ဆားခါးသည္ သည္းေျခအိတ္ ျပြန္မ်ားကို ပြင့္ေစပါသည္ ။
၅။ ည ၁၀ နုာရီတြင္ သံလြင္ဆီ ( သို ့မဟုတ္ ) ႏွမ္းဆီ ပန္းကန္လံုး တစ္ဝက္ ကို လတ္ဆတ္ေသာ သံပုရာရည္ ပန္းကန္လံုး တစ္ဝက္ ႏွင့္ ေသာက္ပါ ။ အဆိုပါ ႏွစ္မ်ိဳးကို ေသခ်ာစြာ ေရာ ေမႊျပီးမွ ေသာက္ပါ ။ ဆီသည္ သည္းေျခေက်ာက္မ်ားကို ေခ်ာေမြ ့စြာ ထြက္ေစနိူင္ပါသည္ ။
( မွတ္ခ်က္ ။ ။ ပန္းကန္ တစ္လံုးစာ = ၂၅၀ မီလီ လီတာ ။
သံပုရာရည္ ပန္းကန္လံုး တစ္ဝက္ = သံပုရာသီး ၁၀ လံုး ခန္ ့ )
ေနာက္ တစ္ေန ့ ဝမ္းသြားေသာအခါ ဝမ္းထဲတြင္ အစိမ္းေရာင္ ေက်ာက္တံုးမ်ားကို ေတြ ့ရပါမည္ ။ Dr . Lai Chiu-Nan က “ မ်ားေသာအားျဖင့္ ေက်ာက္ေတြက မစင္ရဲ ့ အေပၚပိုင္းမွာ ရွိတတ္ပါတယ္ ။ေရတြက္ၾကည့္ခ်င္ရင္လည္းရပါတယ္ ။ ေက်ာက္တံုး ၄၀ - ၅၀ ကေန ၁၀၀ ေလာက္ အထိ က်တဲ့လူေတြလည္း ေတြ ့ဖူးပါတယ္ ။ တကယ္မ်ားတာပါ ” ဟု မွတ္ခ်က္ခ်ပါသည္ ။
ဤ ေဆးနည္းကိုအျခားသူမ်ားသို ့ လက္ဆင့္ကမ္း၍ အခမဲ ့ မွ်ေဝေပးျခင္းျဖင့္ ကူညီပါ ။
(ဤေဆးနည္းကို ဦးသန္းဝင္း က အဂၤလိပ္ဘာသာမွ ျမန္မာဘာသာသို ့ ျပန္ဆိုထားပါသည္ ။)
...................................................................................................................................................................................................................
ဦးသန္းဝင္း ဆိုသူမွာ အျငိမ္းစား အင္ဂ်င္နီယာၾကီး တစ္ဦးျဖစ္သည္ ။ သူ၏ ဇနီးမွာလည္း အင္ဂ်င္နီယာ ျဖစ္ျပီး ႏွစ္ဦးစလံုး ေဖၚေရြၾကသည္။ဘုရား တရားၾကည္ညိဳၾကသည္ ။ သူကိုယ္တိုင္ သည္းေျခေက်ာက္တည္ျခင္း ေဝဒနာကို နာက်င္စြာ ခံစားခဲ့ရျပီး ဆရာဝန္မ်ားျဖင့္ ျပသရာ ခြဲစိတ္ကုသဖို ့ ေျပာသျဖင့္ ၂၀၁၀ ဇြန္လ ဆန္းတြင္ ခြဲစိတ္ရန္ ရက္ခ်ိန္းယူထားျပီး ျဖစ္ရာ မွ သူ၏ မိတ္ေဆြ တစ္ဦးက အင္တာနက္တြင္ ရွာေဖြ ေတြ ့ရွိေသာ အထက္ပါ ေဆးနည္းအား ကူးယူ ျပသ သျဖင့္ ၊ ထိုနည္းအတိုင္း စားသံုးခဲ့ရာ၊ မခြဲ မစိတ္ မနာမက်င္ပဲ ၊ တပါတ္ခန့္ သာ ၾကာျမင့္ေသာ အခ်ိန္ျဖင့္ သည္းေျခေက်ာက္မ်ား ေပ်ာက္ကင္းခဲ့ရပါသည္ ။ သို့ ျဖစ္၍ သူ ့လို ခံစားေနၾကရေသာ ေဝဒနာသည္ လူအမ်ား တြင္ ဤေရာဂါမွ ေပ်ာက္ကင္းေစလိုေသာ ေစတနာ ေမတၱာ တို ့ျဖင့္ ၊ အခေၾကးေငြ လံုးဝ ( လံုးဝ ) မယူပဲ ၊ သူ ့ ကိုယ္ပိုင္ အခ်ိန္ ၊ကာယ၊ ဥာဏအားႏွင့္ ေငြေၾကး စိုက္ထုတ္ကာ ဤေဆး အညႊန္း ၊ နည္းလမ္း ၊ ေသာက္သံုးပံု အေသးစိတ္ကို စိတ္ရွည္ လက္ရွည္ ျဖင့္ ရွင္းလင္း ေျပာၾကား ေပး ေနပါသည္ ။သူ ့ထံသို ့ လူကိုယ္တိုင္ သြားေရာက္ ေမးၾကားလိုပါက ဖုန္းျဖင့္ တစ္ရက္ ၾကိဳတင္ ရက္ခ်ိန္းယူနိုင္ပါသည္ ။တျခားအခ်ိန္တြင္ ဆက္သြယ္သူမ်ားလြန္လွ၍ သူ ့ဖုန္းကို ပိတ္ထားတတ္သျဖင့္ ေန ့လည္ပိုင္း ေက်ာ္လြန္ျပီးမွ ဆက္ပါ ။
အၾကံေပးခ်က္ ။ ။
ပန္းသီးဝယ္ယူရာတြင္ အလံုးၾကီး အခြံနီ က ပိုေကာင္းသည္ ။ တရုပ္ျပည္မွ ဝင္သည္ ။ရန္ကုန္တြင္ ေနသူမ်ား အတြက္ သီရိမဂၤလာ ေစ်း ၊ ဒိုင္တြင္ ဝယ္ပါက စီးတီးမတ္ ထက္ တစ္ဝက္မွ် သက္သာသည္ ။ တစ္ေန ့ ၅ လံုး ဆိုေတာ့ ၅ရက္စာ ၂၅ လံုး ၊ အခြံမခြာပဲ ဝါးစားနိုင္ပါက ပိုေကာင္းသည္ ။ အမ်ားၾကီး စားရမည္ ျဖစ္သျဖင့္ တစ္ခ်ိဳ ့သူမ်ား ပါးစပ္နာ နိူင္သည္။ ပြန္းပဲ့ နိုင္သည္ ။ အစိတ္ေသးေသး အတံုးေသးေသးေလးမ်ား စိတ္ျပီး မနက္ ၂ လံုး ၊ ေန ့လည္ ၂ လံုး ၊ ည ၁လံုး တျမံဳ ့ျမံဳ ့ ဝါးစားပါ ၊ လံုးဝ မဝါးနိူင္ေတာ့ပါက သစ္သီးေဖ်ာ္စက္ ျဖင့္ ၾကိတ္ျပီး စားပါ ။ သံဓါတ္မ်ားေသာ သစ္သီး ျဖစ္သျဖင့္ အေရာင္အဆင္းေတာ့ မလွမပ ျဖစ္ေနမည္ ၊ဝမ္းလည္းခ်ဳပ္ေစတတ္သည္ ။ ေရာဂါေပ်ာက္ရန္ ၾကိဳးစားျပီး စားေပးပါ ။ သံလြင္ဆီမွာ ဝယ္ရမလြယ္ ( သို့မဟုတ္ ) ေစ်းပိုၾကီးတတ္သျဖင့္ ႏွမ္းဆီ ကို သံုးပါ ။ အာနိသင္ျခင္းတူတူပင္ျဖစ္သည္ ။
ဝမ္းမခိုင္ေသာ ညီမငယ္ေလးတေယာက္လည္း ထိုနည္းအတိုင္း လိုက္နာ စားသံုးခဲ့ရာမွ ဆားခါးႏွင့္ ႏွမ္းဆီ ၊ သံပုရာရည္ မ်ား မေသာက္ရေသးမီ (၅ ) ရက္ေျမာက္ ေန ့တြင္စတင္၍ ဝမ္းထဲမွတဆင့္ သည္းေျခေက်ာက္မ်ား ထြက္က်ျပီး ၊ ေနာက္ တစ္ရက္ ဆားခါး ၊ ႏွမ္းဆီ ၊ သံပုရာရည္ အစြမ္းေၾကာင့္ ဆက္လက္ ဝမ္းေလွ်ာ သည္ ။ ယခုအခါတြင္ သည္းေျခ ေက်ာက္ ႏွိပ္စက္မွဳေၾကာင့္ နာက်င္မွဳ မ်ား ကင္းေဝးကာ စိတ္ေရာ ကိုယ္ပါ က်န္းမာ ေပ်ာ္ရႊင္ေနျပီ ျဖစ္ပါသည္ ။( သူ ့ဓါတ္ပံုမ်ားကို တင္ျပလိုေသာ္လည္း ခြင့္ျပဳခ်က္ မရသျဖင့္ အဆိုပါ ေက်ာက္တံုး မ်ိဳး ဆင္တူမ်ား ၊ ပံုမ်ား ကို အင္တာ နက္တြင္ ရွာေဖြ ျပီး ကူးယူ ေဖၚျပလိုက္ရပါသည္ )
အလားတူ ေဝဒနာ ခံစားေနၾကရသူမ်ားလည္း မခြဲမစိတ္ရပဲ သည္းေျခေက်ာက္ ေရာဂါမွ ေပ်ာက္ကင္းနိုင္ၾကပါေစ ။ ေက်ာက္ဖို့ေကာင္းေပမဲ့ ေက်ာက္စရာ မလိုေတာ့တဲ့ ဒီေက်ာက္တံုးမ်ားေၾကာင့္ သည္းေျခအိတ္ ဖယ္ထုတ္ခံရျပီး အမွတ္သည္းေျခ မရွိသူမ်ား အျဖစ္မွ လြတ္ကင္းၾကပါေစ ဟု ဆႏၵျပဳလိုက္ပါသည္ ။
ျခင္ဆိုတာ ေကာင္းက်ိဳးမေပး ၊ ေရႊျပည္ၾကီးမွာ မိုးတြင္းအခါသမယ ျခင္နွင့္ ယင္မ်ား ႏွိပ္စက္မွဳေၾကာင့္ ေသြးလြန္တုပ္ေကြး ၊ ဝမ္းေလွ်ာ ဝမ္းပ်က္ ေရာဂါေတြ ပိုမ်ားလာေလ့ရွိသည္ကို အားလံုးအသိပင္ ။ ဒီေတာ့ ျခင္ႏွိမ္နင္းေရး ေတြ လုပ္ၾကသည္ ။ ျခင္ရဲ ့ ဘဝအစ ပိုးေလာက္လန္းတစ္ေကာင္ ေငြတစ္ေထာင္ ဆိုျပီး ဒါဏ္ရိုက္သည္ ဟူ၍ဂ်ာနယ္တေစာင္မွာ ေရးသားထားသည္ ဆိုတာကို ဒီဗီဘီမွ တင္ျပသြားေလသည္ ။ အဆိုပါ ျခင္ ႏွိမ္နင္းေရးအတြက္ မဟာဗ်ဴဟာၾကီး တခုပါေပ ။ က်န္းမာေရးပညာေပးတာ မရလို ့ဥာဏ္ၾကီးရွင္မ်ားက ေရႊဥာဏ္ေတာ္ စူးေရာက္ကာ ဒီဗ်ဴဟာၾကီး ခ်မွတ္လုပ္ေဆာင္ရေလသည္လား မသိ ။ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ျခင္ေတြရဲ့ ဆိုးက်ိဳးေပးမွဳကို အားလံုးနားလည္လာၾကေလသည္ကိုေတာ့ ျငင္းမရ ။ထို ့အတူပင္ ျခင္ေဆးေခြ ထုတ္လုပ္သူမ်ား အတြက္ေတာ့ ဤျခင္ေတြ ကမာၻေလာကၾကီးမွ ေပ်ာက္ကြယ္ မသြားမျခင္း ျခင္ကိုမွီ၍ စီးပြားျဖစ္ေနအံုးမည္ ဆိုတာကိုလည္း ျငင္းမရ ။ ထားပါေတာ့ ေကာင္းက်ိဳးမျပဳ တဲ့ ဒီ ျခင္မ်ား အေၾကာင္း ။ ...
ယခု ေျပာခ်င္သည့္ ေျပာျပမည့္ “ ျခင္ ” ဆိုသည္မွာေတာ့ တျခားမည္သူ ့ကို ေကာင္းက်ိဳး ျပဳ ၊ မျပဳ ကၽြန္ုပ္ မသိ ။ ကၽြန္ုပ္ အတြက္မေတာ့ ခ်စ္မိတ္ေဆြၾကီးပင္ ျဖစ္ေလေတာ့သည္ ။ အေဝးတေနရာစီ ေရာက္ေနၾကေသာ ကၽြန္ုပ္ နွင့္ ျခင္တေကာင္တို ့ ေလလွိဳင္းတြင္ မိတ္ေဆြ ျဖစ္ခဲ့ရသည္မွာ ဤဘေလာ့ေလး မွာစျပီး မေတာက္တေခါက္စာမ်ားကို ေတာင္ျခစ္ ေျမာက္ျခစ္ ျခစ္ရင္း ေရးရင္းျဖင့္ ခ်စ္မိတ္ေဆြၾကီး ျဖစ္ခဲ ့ရေပသည္။ ထို ့ေနာက္ မွာေတာ့ အဆင္မေျပမွဳမ်ား ေတြ ့ၾကံဳရတိုင္း ၊ စိတ္ညစ္စရာ အေၾကာင္းမ်ား ျဖစ္ေပၚရတိုင္း သူ ့အေၾကာင္း ကိုယ့္အေၾကာင္း ၊ အျပန္အလွန္ရင္ဖြင့္ၾကသည္ ။ေျပာမနာ ဆိုမနာ ျဖစ္ၾကသည္ အထိ ရင္းႏွီးသြားခဲ့ၾကေလသည္ ။ အကၽြန္ုပ္ ေရႊျပည္ၾကီးသို ့ ျပန္ေရာက္အျပီး ဆက္လက္ ေရးသားခဲ့ေသာ ဤဘေလာ့စာတိုေပစ ေပါက္ကရမ်ားကိုလည္း ခ်စ္စဖြယ္ ျခင္၏အကူအညီျဖင့္ ဘေလာ့စာမ်က္ႏွာေပၚသို ့ တင္ပို ့ခဲ့ရေလသည္ ။ အကၽြန္ုပ္ ခမ်ာမေတာ့ လိပ္ႏွဳန္းျဖင့္ေျပးေနေသာ အိမ္သာနတ္ၾကီးအား ဦးမခ်ခဲ့သျဖင့္ အျခား ဘေလာ့စေပါ့မ်ားကိုလည္း မဝင္နိုင္ ၊ မလည္နိုင္ျဖင့္ ခ်စ္ေသာ ဘေလာ့မိတ္ေဆြမ်ားနွင့္ အဆက္ျပတ္ေနခဲ့ရသည္မွာ ၂ လပင္ ေက်ာ္လြန္ခဲ့ေလျပီ ။
ျခင့္ အျပင္ ေမ်ာက္အေၾကာင္း လည္း ေျပာ ရဦးမည္္ ။ ကၽြန္ုပ္၏ “ေမ်ာက္ ”မွာ စိန္ေမ်ာက္ေမ်ာက္တို ့ ၊ ေမ်ာက္မူးလဲ တို ့ ဆိုျပီး ေကာင္းခ်ီးၾသဘာ ေပးခံေနရေသာ ေမ်ာက္ ေလာင္း ေလး ( ယခုေတာ့ ေမ်ာက္နာေလး) အေၾကာင္းေတာ့မဟုတ္ ။ အကၽြန္ုပ္သည္ ေမ်ာက္ မဟုတ္ေပမဲ့ ေမ်ာက္ ကို ခ်စ္ သည္ ။ ငယ္စဥ္ အခါတည္းက ေမ်ာက္ရွဳံးေအာင္ ေဆာ့ခဲ့သည္ ။ သို ့ေပေၾကာင့္လားမသိ ၊ ေမ်ာက္ ေသြးပါေသာ ကၽြန္ုပ္ မွာ ေမ်ာက္ကိုက္ျခင္းေရာ ေမ်ာက္ကုတ္္ျခင္းပါ ခံခဲ့ရဖူးသည္ ။ မဟာရန္ကုန္ရွိ တိရစာၦန္ရံု ေမ်ာက္ရြာ ထဲ မွ ပါတ္ပါတ္လည္ မွာ ကၽြင္းၾကီးသဖြယ္ ျပဳလုပ္ကာ ျခားထားေသာ စည္းရိုးေပၚထိ တက္ထိုင္ကာ ေျခတြဲေလာင္းခ် လွဳပ္ရြေနေသာ အကၽြန္ုပ္ထံ ေမ်ာက္တစ္ေကာင္ ခုန္ေက်ာ္ျပီး ေျခေထာက္ ကို ကိုက္ ၊ ကုတ္ျခစ္ ကာ လြတ္ထြက္သြားေသာေၾကာင့္ အနီးရွိ လူအမ်ား အထိတ္တလန္ ့ ျဖစ္ခဲ့ရေသာ ျမင္ကြင္းအား ယေန ့ထိ အမွတ္ရေနဆဲပင္ျဖစ္ေလသည္ ။ ထို ့ အျပင္ ကေလးဘဝ ပုပၸါးေတာင္ တက္ခဲ့ၾကစဥ္က လည္း ေမ်ာက္မ်ားကို အစာေကၽြးေနစဥ္ အစလြန္သြားသျဖင့္ အဆိုပါေမ်ာက္မ်ားထဲမွ ေမ်ာက္မၾကီးတေကာင္၏ ကုတ္ျခစ္ျခင္းကို ခံခဲ့ရဖူးေလသည္ ။ ဤသည္မွာ ကၽြန္ုပ္ နွင့္ ေမ်ာက္ မ်ား၏ ေရွးေရစက္ အေၾကာင္းမ်ား ျဖစ္ပါသည္ ။ ေမ်ာက္ကိုက္လွ်င္ ေရႊခ် ဟုေျပာၾကသည္မွာ ဘာေၾကာင့္မွန္းေတာ့မသိ ။ ေရႊေတာ့ မခ်ဖူးခဲ့ ၊ ထို ့ေၾကာင့္ ယခု အခ်ိန္မွာ ငေရႊ၏ ထု ႏွက္ မွဳမ်ား ခံေနရေလသည္လား ဟု ဤစာေရးေနရင္း မဆီမဆိုင္ ေတြးမိ လိုက္ေသးသည္ ။ဤသည္ကား အကၽြန္ုပ္ ေမ်ာက္အေၾကာင္း တစြန္းတစပင္ျဖစ္ေလသည္ ။
မဟာ ျခင္တေကာင္ စလံုးမွ ပ်ံ(ျပန္) လာသည္ ။ သူ ့မွာ အေတာင္ပံ ရွိေပမဲ့ ေဝးေဝးပ်ံလို ့ မရတာ မို ့ လပ်ံ ( ေလယာဥ္ပ်ံ ) ၾကီးစီးကာ ေဝဟင္ခရီးျဖင့္ အမိေရႊျမိဳ ့ေတာ္သို ့ပ်ံလာသည္ ။ ေရႊျပည္ၾကီးမွာ ၁၀ ရက္ ၾကာ ေနသြားတဲ့ ျခင္တေကာင္ ၊ ျခင္ေတြ အကိုက္ခံရတာ ၁၀ဘုမက ထြက္သြားသည္ ။ ဘာပဲ ေျပာေျပာ ျခင္နွင့္ ေမ်ာက္တို ့ ေရႊျပည္ၾကီးတြင္ ေတြ ့ဆံု ခဲ့ၾကသည္ ။ မိတ္ေဟာင္း ေဆြေဟာင္း ငယ္ေပါင္း မ်ားသဖြယ္ ေျပာမဆံုးေပါင္ ေတာသံုးေထာင္ မက ေတာေပါင္းမ်ားစြာ အေၾကာင္းအရာ ေပါင္းမ်ားစြာ ေျပာျဖစ္ၾကသည္ ။ ေမ်ာက္ ၏ မာတာမိခင္ၾကီး ေဆးရံုတက္ေနရသည္ ့ ကာလအတြင္းမွာ ပင္ ၊ ညဘက္ ေဆးရံုမွာ လူနာ ေစာင့္ တာဝန္ ယူအျပီး ေန ့ဘက္မွာ ျခင္ နွင့္ ေမ်ာက္တို ့ ေတြ ့ၾက ၊ ေျပာၾက ၊ေျပာင္ၾက၊ သြားၾက ၊ စားၾက ျဖင့္ ၁၀ ရက္တာ အခ်ိန္မ်ား လွ်င္ျမန္စြာ ကုန္ဆံုး ခဲ့ရေလသည္ ။
ထူးဆန္းေသာ ျခင္က ေမ်ာက္ အၾကိဳက္မ်ားကို သိေနသလို ၊ ေမ်ာက္ကလည္း ျခင့္စရိုက္မ်ားကို ထူးျခားစြာ သိေနေလသည္ ။ ေပ်ာ္တတ္ေသာ ျခင္ ႏွင့္ ေလာင္တတ္ေသာ ေမ်ာက္ တို ့ တေန ့ တေန ့ ပါးေညာင္းမတတ္ ေျပာ လိုက္ၾကသည့္ စကားမ်ားက ေရပက္မဝင္။ သတင္းေရာ အတင္းပါ စံုလင္လွသည္ ။မ်ားမၾကာမီက ေဟာ့တ္နယူးစ္ ျဖစ္ခဲ့ေသာ ဘုန္းၾကီးတစ္ေယာက္( တစ္ပါး) အေၾကာင္း ကို ၾကားလိုက္ရေတာ့ ေလာကၾကီး ႏွင့္ အဆက္ျပတ္ေနတာ ၾကာျပီျဖစ္ေသာ ေမ်ာက္တေကာင္ ႏွင့္ျခင္တို႕ မ်က္လံုးေရာ မ်က္ဆန္ပါ ျပဴးသြားခဲ့ေသးသည္။ဪ...အြန္လိုင္းေပၚမွာ ဒါမ်ိဳးလည္း ျဖစ္တတ္ေသးသည္ကိုး။ ကဲ..သူမ်ားအေၾကာင္းေျပာလွ်င္ အျပစ္တင္ခံေနရမည္ စိုးသျဖင့္ ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္ ဆက္ေျပာပါမည္။
မနက္ ေစာေစာ က်ီးမနိူးမွီ ျခင္ ႏွင့္ ေမ်ာက္တို ့ နိူး ေနေလ့ ရွိျပီး ၊ ေနမထြက္မွီပင္ ျခင္ ႏွင့္ ေမ်ာက္တို ့ အျပင္ထြက္ေနခဲ့ၾကသည္ ။ အင္းယားကန္ေဘာင္ေပၚတြင္ ကို ့ယို ့ကားယား ေျပးလႊားရင္းျဖင့္လည္း ေတာ္ကီပြားတတ္ၾကေသးသည္ ။ မိုးရြာေနလွ်င္ေတာင္မွ ထီးေဆာင္းရင္း အေျပးတဝက္ လမ္းေလွ်ာက္ျဖစ္ၾကေသးသည္ ။ အား-က-စား ဆိုေတာ့ လည္း အားတာနဲ ့စား လိုက္ၾကပံုမ်ား ေပါင္ခ်ိန္(စက္)ေတာင္ ပ်က္သြားျပီလားဟု ထင္နိူင္ေလာက္သည္ ။ ေမ်ာက္ တေကာင္မွာ ဝိတ္မက်သည့္ အျပင္ တိုး လာသည့္ အတြက္ ေပါင္ခ်ိန္စက္ ကိုပင္ အထင္လြဲမိေပေတာ့သည္ ။ ျခင္ချမာ မေတာ့ ရာသီဥတု အေျပာင္းအလဲေၾကာင့္ တုပ္ေကြးခ်င္သလိုလို ျဖင့္ မ်က္ႏွာေခ်ာင္သြားေလသည္ ။သို ့ေပမဲ့ အကိုက္မပ်က္ ခဲ့။ အရိုး ကို ဆိုလိုသည္ ။ ( ပြင့္သစ္ဆန္းမွာ ျခင္က နံျပားႏွင့္ ဆိတ္ရိုးစြတ္ျပဳတ္ ကိုက္သကဲ့သို ့ ေမ်ာက္အၾကိဳက္ဝါးတာကေတာ့ ကီးမားပလာတာ ျဖစ္ေလသည္ ။ လဖက္ရည္ၾကိဳက္တာခ်င္းလည္း တူၾကသည္ ။ အဆိုပါ ၂၄ နာရီ ဖြင့္ေသာ စားေသာက္ဆိုင္တြင္ အင္တာနက္လည္း အလကားသံုးနိုင္သျဖင့္ ျခင္ ႏွင့္ ေမ်ာက္တို ့ အတြက္ အဆင္ေျပလွသည္။ ေၾကာ္ျငာခ မယူပဲ ေၾကာ္ျငာေပးလိုက္ျခင္း ျဖစ္သည္ ။ ) တရက္မွာေတာ့ အား-က-စား အျပီး ဘုရားတက္ၾကသည္ ။ ေဘာင္းဘီတိုကိုယ္စီနွင့္ သရုပ္ပ်က္ လွသျဖင့္ ေရႊတိဂံု ဘုရားၾကီးရင္ျပင္ေပၚသို ့ မတက္ခ်င္ ။ ေဂၚဒြင္လမ္းရွိ ေရွးေဟာင္းေစတီေလးဆီသို ့သာ သြားေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ခဲ့ရသည္ ။ထိုေစတီေလးမွာ လူသူရွင္းသည့္ အတြက္ ျခင္ႏွင့္ေမ်ာက္တို ့ စိတ္ေအးခ်မ္းစြာျဖင့္ ၊ ဘုရားလည္းဖူး လိပ္ဥလည္းတူး ... (ေဆာရီး ေယာင္လို ့ ... မေရႊစင္ ရဲ့ ေဆာရီး ဖက္ရွင္ ကို အားက်၍ ) ကုသိုလ္ယူခဲ့ၾကပါသည္ ။ ျခင္မျပန္မီ တရက္ ၊ 1 Two 4 ဆိုင္မွာ ဘိုက္ကေလး တည္ခင္းေသာ ညစာ မွ အစားႏွင့္အေသာက္မ်ားကိုလည္း ေမ်ာက္တေကာင္ မေမ့နိူင္ပါ ။
ျခင္ရဲ့ ေမ်ာက္အတြက္ အမွတ္တရ လက္ေဆာင္ေလးကို အမွတ္ရေနေအာင္ ၾကြားလိုက္ပါသည္ ။ ေအာက္ပါပံု တြင္ ရွဳစားနိုင္ပါသည္။
ျခင့္အတြက္ အမွတ္တရ စကားမ်ားလည္း ေျပာျပခ်င္ပါသည္ ။
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ သူငယ္ခ်င္း ျခင္ ေရ ။ နင့္ ရဲ့ ခ်စ္ စဖြယ္ ေမ်ာက္ရုပ္ေလး အတြက္ ေရာ ။ ရယ္စရာ ေပ်ာ္စရာ အခ်ိန္ေလးမ်ား အတြက္ေရာေပါ့ ...၊
မေျပာျဖစ္လိုက္တဲ့ ေက်းဇူး စကားမ်ားကို ရင္ထဲမွာ ေျပာဆိုရင္း အမွတ္တရ ေရးဖြဲ ့ လိုက္ပါသည္ ။ ေနာင္လည္း ဒီလို ေပ်ာ္စရာ အေျခအေနေလးမ်ား ထပ္မံၾကံဳေတြ ့ရနိုင္ပါေစ လို ့ ....
ျခင့္ အေၾကာင္း အေသးစိတ္ သိလိုပါက ဤေနရာတြင္ စံုစမ္းနိုင္ပါသည္ ။
သူငယ္ခ်င္းသို့ အမွတ္တရ ေရးထားျခင္းသာ ျဖစ္သည့္အတြက္ မည္သည့္ ရသ ႏွင့္ ဗဟုသုတ မွ ေပးစြမ္းနိုင္ျခင္းမရွိေသာ စာတပိုဒ္ပင္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဝန္ခံ ပါသည္ ။ း))
- ေရာက္တဲ့အရပ္မွာ ေပ်ာ္ေအာင္ေန၊ - မေပ်ာ္ ရွိရိုးလား ။ေရာက္တဲ့ေနရာမွာ ေပ်ာ္စရာေတြ လိုက္ရွာျပီး ေနလိုက္တာေပါ့ ။ း)
- ေတြ ့တဲ ့သူနဲ ့ တည္ ့ေအာင္ေပါင္း ၊ -လမ္းထိပ္က ကုလားမၾကီး အေၾကာ္ဆိုင္ မွာ တည့္ေအာင္ ေပါင္းစားတတ္ေနျပီ ။( ခၽြင္းခ်က္ ။ ။ အေကာင္စိမ္းစိမ္း အျမီးရွည္ရွည္ မ်ား ၊ ပုတ္သင္ညိဳ လို ေခါင္းျငိမ့္ျပီး ေရေျမ အလိုက္ အေရာင္ ေျပာင္းတတ္သူမ်ား ႏွင့္ေတာ့ တည့္ေအာင္ မေပါင္းတတ္ေသာ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံ ေရး ညံ့ဖ်င္း လွသူ အကၽြန္ုပ္မွာ အဆိုပါ ကုလားမၾကီးကို အေပါင္းအသင္း ဖြဲ ့ရာတြင္ေတာ့ အခက္အခဲ မရွိလွပါ ။ )
- ရွိတာေလးနဲ ့လွေအာင္ဝတ္ ၊- မရွိတာၾကီးကို မဝတ္နိုင္ေတာ့လည္း၊ ဝတ္ထားတာေလးပဲ လွတယ္ ေတြး ျပီး ေနလိုက္ပါတယ္ ၊ I-Max နဲ Step အထည္ ေၾကာ္ျငာ ထဲက ဝတ္မွဳန္ေရႊရည္ ေတာင္ ကိုယ့္ေလာက္ မလွသလိုပဲ ။ ဟဲ ဟဲ။.
- ရတာေလးနဲ ့ ဝေအာင္စား ၊- ေဩာ္ .. တေန ့၊တစ္သိန္းေလာက္ ရရင္ ေတာ့ ဝမယ္ ထင္ရတာပဲ ။ ေတာ္ပါျပီေလ ၊ သိပ္ဝ ေအာင္ စား ေနေတာ့လည္း အဆီပိတ္ျပီး ဒယ္အိုး ထဲေရာက္ ၊ www.အဝီဇိ .com မွာ လင့္ခ္ ခ်ိတ္ ေနရမွာ စိုးလို ့ ၊ မဝ တဝ ေလးပဲ စားပါေတာ့မယ္ ။
- နိူိင္လိုသူ ကို ၊ အရွဳံးေပး နွလံုး ေအးတဲ့ ေဆး ။ - ဪ... အနိုင္လို ေနတဲ့သူကို အရွံဳးေတြေပးလိုက္ရင္ သူ ့ခမ်ာ အရွံဳးေတြ ခ်ည္း ပံုေနေတာ့မွာ ပဲ ေလ ။ ဘယ္လို လုပ္ရပါ့ ။ အနိူင္ လို သူကို အနိုင္ေပး ။ ေရႊလိုသူကို ေရႊေပး ၊ ေငြလိုသူကို ေငြေပး၊ မေအ လို သူကို .... အဲ.. အဲ .. ခက္ကုန္ျပီ ။ ( ဘုရားေဟာ တရား ၊ ဆံုးမ စာ မ်ားကို ကပ်က္ကေခ်ာ္ လုပ္ျခင္း မဟုတ္ပါ ။ ဂ်စ္ကန္ကန္ အေတြးမ်ားကို ယေန ့ထိ ေတြးေနမိပါေသးသျဖင့္ .... ေတြးမိသလို ေရး မိ ပါ သည္ )
ဒါေၾကာင့္ ေလာေလာဆယ္မွာ ဒီလို ေန ေန ပါတယ္ ။
အာဇာနည္ေန ့ တို ့မေမ့ေပမဲ့ ၊
သူတို ့တေတြ စည္းစိမ္ယစ္ကာ
အာဏာတရူး ၊ ဥစၥာရူး မ်ား၊
ခိုးဆိုးတိုက္ခိုက္ ဒီလူမိုက္တို ့၊
ဒီမိုး ဒီေလ ဒီလူေတြ နဲ့
ဒီမင္း ဒီဆိုး ဒီသူခိုးေတြ ၊
သက္ဆိုးရွည္လို ့ ၊
တို ့ျပည္သူ ဘဝမ်ား မလွပစြာ
အဖက္ဖက္က ေအာက္က် ဆင္းရဲ
မြဲေတ ငတ္ျပတ္ လူျဖစ္က်ိဳးမနပ္ရျပီေပါ့။
ဒီေန ့ ဒီရက္ ဒီ နံနက္ အခ်ိန္ ၁၀နာရီ ၃၇ တိုင္း
အားလံုး ျငိမ္သက္ ဦးညႊတ္လွ်က္
ဥၾသေတြဆြဲ အေလးလည္းျပဳၾက ၊
ေရွးက အစဥ္အလာ ၊ ခုမွာေတာ့ အဖ်က္ခံရ ရွာေပါ့ ၊
သို ့ေပျငားလည္း ၊ငါတို ့အားလံုး
ဇူလိုင္ ၁၉ ဒီေန ့ ဆိုး မွာ
မ်က္ရည္ျဖိဳင္မိုး
ဘဝင္ညိွဳး လို ့၊
ွဗိုလ္ခ်ဳပ္မွာ စကား ရင္ဝယ္ၾကားလို ့ ၊
မွတ္သားနာယူ
တို ့ျပည္သူေတြ
ညီညာေစခ်င္ ၊
ကမာၻမေၾက ျမန္မာျပည္ရဲ ့
အာဇာနည္ အေပါင္း နဲ့ ဒီခြပ္္ေဒါင္း အား
ကမာၻတည္သ၍ မေမ့ၾကေစေၾကာင္း၊
ငါဆုေတာင္း၏ ။
ကိကိ ( ၂၀၁၀ ၊ ဇူလိုင္လ ၁၉ ရက္ )
သခင္ေအာင္ဆန္း (သို ့) သားတေယာက္ရဲ ့ အား
အမိေျမနဲ ့ လူသားမ်ားအတြက္
မွန္တဲ့ဘက္က ေအာင္ရမယ္လို ့
ခိုင္ၾကည္တဲ့ စိတ္နဲ ့ လမ္းျပခဲ့
အာဇာနည္....စိတ္မ်ားက
စိတ္တခုကို ကိုးကြယ္ဖို ့
အသက္ကို စြန္ ့ျပီး
သူ ့စိတ္ကို ကမာၻေျမအႏွံ ့ေမႊးျမေစခဲ့။
ေခတ္အဆက္ဆက္ ရင္ခ်င္းဆက္ျပီး
ရုပ္က လက္နက္ခ်ခဲ့ရေပမဲ့
စိတ္က လက္နက္မခ်ဘူး ေဟ့.....
ေစာေဝ
၁၉ ဇူလိုင္ ၂၀၀၀ ။
( လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၀ ႏွစ္က ကိုေစာေဝ ဖြဲ ့ဆို ခဲ့ တဲ့ ကဗ်ာ အား အမွတ္တရျပန္လည္ ေဖၚျပ လိုက္ပါတယ္ )
အာရုဏ္ဦး မိုးဦးေသာက္လို ့ အလင္းေရာက္ျပီ ဆိုေတာ့ အိပ္စက္အနားယူျခင္းမွ နိုူးထလာရေတာ့သည္ေပါ့ ။ ရြာျပန္ေရာက္ကာစ ေနသားမက်တာေတြ ရွိေပမဲ့ စိတ္ပမ္းကို သည္လိုေျဖဖို ့...( ကဗ်ာမဆန္ စာမဆန္ေတြ ေရးဖို ့) မနည္းမေနာ အားထုတ္မိသည္ ။ ျမင္ျမင္သမွ် ၾကားၾကားသမွ် ဘဝင္မက်တာေတြသာ ေရးခ်ရမည္ ဆိုပါလွ်င္ လက္ ဆယ္ေခ်ာင္းက်ိဳးရံုသာမက ရွိရွိသမွ် ၃၂ ေခ်ာင္းေသာ သြားမ်ားပါ ့( အံၾကိတ္ရဖန္မ်ားလြန္း၍ ) အမွဳန့့္ျဖစ္ရေပေတာ့မည္ မို ့ သေဘာေလာက္သာ ေရးရပါေတာ့မည္ ။ မ်က္စိ စပါးေမႊးစူးသူမ်ား နားကေလာသူမ်ား ေက်ာ္ခြ၍ သြားၾကပါေလကုန္ ။....
အလုပ္မရွိ ၁၀၉-၁၁၀ သို ့တည္းမဟုတ္ အျငိမ္းစားဘဝ သို ့ ေန ့ခ်င္း ညခ်င္း ကူးေျပာင္းသြားရရွာ ေလေသာ အကၽြန္ုပ္ မွာ ယခုက်မွ ငယ္စဥ္အခါ သင္ခဲ့ရဖူးေသာ သင္ပုန္းၾကီးဖတ္စာ ပါ ၊ ေစာေစာထ၊ အိပ္ယာသိမ္း ၊သြားတိုက္ ၊ မ်က္ႏွာသစ၊္ အစာစား ၊ အဝတ္လဲ ၊ ေက်ာင္းသြား အစရွိသည္ မ်ား ထဲမွ ေက်ာင္းသြားျခင္းအမွဳကိစၥ ကို လုပ္စရာ မလို္ေတာ့သည္မို ့၊ ဘုရားေက်ာင္းကန္လည္းေန ့စဥ္ မသြားနိုင္ေသးသည္မို ့ က်န္ အခ်က္မ်ား မွ အံဝင္ဂြင္က် ျဖစ္သည္ မ်ားကို အံမက်စြာ လိုက္လုပ္ရင္း နိစၥဓူဝ ျဖစ္စဥ္မ်ားကို ျဖတ္သန္းလွ်က္ရွိေနပါသည္ ။
နံနက္ ၆ နာရီ မတိုင္မီ ကန္ေဘာင္ေပၚေရာက္ ၊ လုပ္စရာ ရွိတာလုပ္ ... အေမာဆို ့ ျပီး ေျခေထာက္ေညာင္းတဲ့ အခ်ိန္ အိမ္ျပန္လာ ျပီး သူမ်ားလုပ္စာကို ထိုင္စားပါေတာ့သည္ ။ပါးစပ္က စား ေနဝါးေနတံုး၊ မ်က္စိက အားေနမစိုးလို ့ ၊ ဟိုစာ ဒီစာ ဖတ္ေလ့ရွိေသာ အကၽြန္ုပ္၊ ဒီတေခါက္ ကိုယ့္အိမ္ကိုယ္ျပန္ေရာက္ ေတာ့ အိမ္မွာ ထူးျခား ေနတာ တခု သတိျပဳမိသည္ ။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ မျမင္ရ မဖတ္ရတဲ့ သတင္းစာ ..... ဘာသတင္းထူးမွ မပါလို ့၊ အိမ္မွာ မယူတာၾကာလို့ ေမ့ေတာင္ ေမ့ေနတဲ့ သတင္းစာ .. အံမယ္ .. ဒီသတင္းစာေတြ အိမ္မွာ ျပန္ယူေနပါေရာ့လား ။ ဘယ္လို အေတြး အျမင္သစ္ေတြ ေျပာင္းသြားရတာပါလိမ့္ ။ ဒါ နဲ့ ပဲ အနားမွာ ရွိေနတဲ့ ညီမ ျဖစ္သူကို ေမးၾကည့္ မိသည္ ။ သတင္းစာ ယူရျခင္း အေၾကာင္းရင္းမွာ သတင္းဖတ္ရန္မဟုတ္ ၊ အတင္းေတြေရးထားတာလည္း ဖတ္ခ်င္ သိခ်င္၍ မဟုတ္ ။ နာေရး ေၾကာ္ျငာ ၾကည့္ရန္ မွ်သာ ျဖစ္ပါေၾကာင္း ....
မိတ္ရင္း ေဆြရင္းမ်ား ၏ နာေရး ကိုမွ် မသိလိုက္ပါ၍ သတင္းမေမးမိလိုက္ရျခင္းမ်ား အသုဘရွဳ မသြားျဖစ္ လိုက္ျခင္းမ်ား အခါခါ ျဖစ္ခဲ့ရသည္မို လူမွဳေရး ဝတၱရားမ်ား ပ်က္ခဲ့ရသည္မွာ လည္း အခါခါ ၊ ဒီေတာ့ နာေရးကိစၥ အတြက္ အနည္းဆံုး ဖံုးကေလးဆက္ျပီး သတင္းေမးနိုင္ရေလေအာင္ သတင္းစာကို ျပန္ယူေနရပါသည္ ။ ခုေခတ္ၾကီးမွာ ယခင္ ၾကံေတာ သုသာန္ လို နီးနီးနားနား အဆင္ေျပေျပ အသုဘပို ့ေဆာင္ရန္လည္း မလြယ္ကူေတာ့ ၊ သြားရ လာရ ခရီးေဝး ၊ ကရိယထ လည္းမ်ား၊ ခရီးစရိတ္လည္းမ်ား ေတာ့ အသုဘ ပို ့ေဆာင္သူမ်ားလည္း ေတာ္ရံု ခင္မင္မွဳ ျဖင့္ မလာေရာက္နိွဳင္ ၾကသည္ကို အားလံုး သေဘာေပါက္ နားလည္ျပီးသား ၊ အထာက် ျပီးသား ျဖစ္ေနၾကေလျပီ ။ မ်က္ႏွာၾကီး၊ နာမည္ၾကီး ပုဂၢိဳလ္မ်ား အသိုင္းအဝိုင္း အသုဘ မ်ား မွ လြဲ၍ ေရေဝး ၊ ထိန္ပင္ ၊သုသာန္ တို ့မွ အသုဘမ်ားမွာ ေျခာက္ကပ္ျမန္ဆန္စြာျဖင့္ ျပီးဆံုးသြားေလ့ရွိသည္မွာ လည္း ထံုးစံ တခု လို ျဖစ္ေနေပျပီ ။ တခ်ိဳ ့မွာ အသုဘ အိမ္ သို ့သာ သြားေရာက္ သတင္းေမးျခင္းမွ်သာ ျပဳ နိုင္ၾကေတာ့သည္ ၊ ဒါမွ မဟုတ္ လမ္းတဝက္ ၊ လမ္းအစ ေလာက္အထိသာ အသုဘ ယာဥ္တန္း နွင့္ အတူ လိုက္ပါျခင္း ၊ အခ်ိဳ ့မွာ သုသာန္ မွ ေစာင့္ၾကိဳ ျပီး အသုဘ ရွဳျခင္း ၊ စသျဖင့္ အဆင္ေျပ သလို ျပဳၾက ပို ့ၾက ရေလသည္ ။ ဒါကို ေမာ္ဒန္ အသုဘ ပို ့ေဆာင္ျခင္းဓေလ့ ဟု မွတ္ယူမိပါသည္ ။
ထားပါေတာ့ အသုဘ အေၾကာင္း ၊ ေလာေလာဆယ္ အတြက္ ေမာ္ဒန္ သတင္းစာ ဖတ္နည္း အေၾကာင္း ေျပာခ်င္မိသည္ ။ အကၽြန္ုပ္ အပါအဝင္ ပံုမွန္လူမ်ား ၏ ယေန့ ေခတ္ေပၚ သတင္းစာ ဖတ္နည္း တခု ဟုလည္း ဆိုနိ္ူင္ပါသည္ ။ တံငါနားနီးတံငါ ၊ မုဆိုးနားနီး မုဆိုး၊ ဆိုသလို တရုပ္နားနီးေတာ့ တရုပ္နည္းေပါ့ ၊ ကမာၻေပၚတြင္ ရွိ ရွိသမွ် လူမ်ိဳး အမ်ားစု မွာ စာအုပ္ျဖင့္ တရြက္ခ်င္းလွန္ျပီးဖတ္ရေသာ စာအုပ္ စာရြက္ဟူသမွ် ကို ေရွ ့ဆံုး စာမ်က္နွာ မွ ေနာက္တရြက္ သို ့ ဘယ္ဘက္မွ ညာ ဘက္သို ့ အစဥ္အလိုက္ လွန္ၾက ဖတ္ၾက ပါသည္ ။ သို ့ေသာ္ျငားလည္း တရုပ္ လူမ်ိဳး တရုပ္စာေပ မ်ား ၊ အမ်ားစု မွာ စာကို ညာ ဘက္မွစ၍ ဘယ္ဘက္ သို ့ ေရးသကဲ့သို ့ အထက္မွ ေအာက္ ေဒါင္လိုက္ လည္းေရးေလ့ ရွိၾကျပီး စာရြက္ စာအုပ္ စာမ်က္ႏွာမ်ား ကိုလည္း ညာဘက္မွ ဘယ္ဘက္ သို ့ ( တနည္းဆိုရလွ်င္ အေနာက္မွ အေရွ ့သို ့ ) လွန္ဖတ္ေလ့ရွိၾကသည္ ။ အာေရဗ် စာေပ တခ်ိဳ ့လည္း ဤသို ့ရွိေၾကာင္း ၾကားဖူးသည္ ။ ဟုတ္ မဟုတ္ ေတာ့ မသိပါ ။
ၤဒီေတာ့ ခုေခတ္ ေမာ္ဒန္ သတင္းစာ ဖတ္နည္း မွာလည္း တရုပ္နည္း ဟု ဆိုခ်င္ပါသည္ ။ ေနာက္ဆံုးတရြက္ စာ မ်က္နွာ ၂၀ ..( မဖတ္ျဖစ္ တာ မ်ားသည္ ၊ ေအာက္မွာ ၾကည့္လွ်င္ သိနိူင္ပါသည္ ၊း)) 
ေနာက္ဆံုးမွ စ၍ တမ်က္ႏွာ လွန္ျပီး ဖတ္လွ်င္ စာမ်က္ႏွာ ၁၉ - နာေရးသတင္း ၊ အသုဘ ေၾကာ္ျငာမ်ား ။ ဝမ္းနည္း ေၾကကြဲ ၾကသူမ်ား ကို ေတြ ့ရပါလိမ့္မည္ ။ မိမိ ေဆြမ်ိ္ဳး မိတ္ေဆြ မ်ား နာမည္ ဆင္တူသူမ်ားကို တက္သုတ္ရိုက္ ရွာ ၾကည့္ ပါ ။ မေတြ ့လွ်င္ သက္ျပင္းတခ်က္ခ် နိုင္ပါျပီ ။ ျပီးလွ်င္ နာမည္ ထူးဆန္းမ်ား ၊ ေဆြမ်ိဳး ထူးဆန္းမ်ား ၊ ဂုဏ္ျဒပ္ မ်ားစြာ ေဖၚျပထားေသာ သာေရး သတင္းေၾကာ္ျငာ၊ ေစ့စပ္ေၾကာင္းလမ္း ၊ မဂၤလာေဆာင္၊ ေမြးေန ့ဆုေတာင္းေၾကာ္ျငာ မ်ား ဆီသို့ မ်က္စိ တခ်က္ ေဝ့ၾကည့္လိုက္ပါ ။ စိတ္ဝင္စားပါက အစ မွ အဆံုး ေသခ်ာ ဖတ္ပါ ၊ မွတ္ပါ ၊ ထို ့အျပင္ ကြာရွင္း ျပတ္စဲ ၊ စြန္ ့လႊတ္ ျခင္း ၊ ကန့္ကြက္ရန္ ေၾကာ္ျငာမ်ား ၊ စီးပြားေရး ေၾကာ္ျငာ မ်ား ၊ ရုပ္ရွင္ ဗီဒီယို ေၾကာ္ျငာမ်ား၊ ပစၥည္းမ်ိဳးစံု ၊ စားေသာက္ကုန္၊ သင္တန္းေပါင္းစံု ၊ ဆိုင္ေပါင္းစံု ၊ လုပ္ငန္းေပါင္းစံု ေၾကာ္ျငာ အစရွိသျဖင့္ ... မုူးေမ့သြားမတတ္ .. ဖတ္ရွဳ နိုင္ပါသည္ ။ ၆ မ်က္ နွာ အျပည့္ ၊ ဆိုဒ္ အစံု ၊ ေၾကာ္ျငာ စံု ကို ၾကည့္ရတာ အားမရ နိုင္သူ မ်ား အတြက္ ၊ ေရာင္စံု ေၾကာ္ျငာ အခ်ပ္ပို ဆိုတာလည္း ရွိပါေသးသည္ ။ ဒီေတာ့ ဖတ္စရာ သတင္း စာ မ်က္ႏွာ ဘယ္ ေလာက္ မွ် မက်န္ေတာ့ ။ ေကာင္းေပစြ ။ ေကာင္းေပစြ ။ ေကာင္းေပစြ ။ မိုးေလဝသ သတင္း ၊နွင့္ ျမန္မာ့ ရုပ္ျမင္သံၾကား အစီအစဥ္ ဆိုတာ ေတြလည္း အသံုးတည့္မည့္ အခ်ိန္မွာ ဖတ္ပါ မွတ္ပါ ။
(
ေနပါအံုး ၊ သတင္းစာ ဖတ္ေနမက် ေတာ့ တခုခု လိုေနေသးသည္ ဟု ထင္လိုက္မိ လို ့ မရမက လိုက္ရွာ မိပါသည္ ။ နိုင္ငံျခား သတင္းးးးးး ။ “ဟိုက္” .. စာရြက္ မ်ား ေက်ာ္သြားေလ သလား ၊ ျပဳတ္က်န္ ခဲ့ေလသလား ။ ဘယ္လိုမွ ရွာ မေတြ ့ ၊ ေနာက္မွ ေရွ ့သို့ ၊ ေရွ ့မွ ေနာက္သို ့ အျပန္ျပန္ အလွန္လွန္ရွာၾကည့္ မိသည္ ၊ စာမ်က္ႏွာေတြက အစီအစဥ္အတိုင္း စီထားတာ မဟုတ္ ၊ ဟိုေရာက္ ဒီေရာက္ ဆိုေတာ့ လူလည္း မူးေနာက္ လာပါေတာ့သည္ ၊ ဒီအခ်ိန္မွာပဲ ၊ ေတြ ့ပါျပီ ၊ ေတြ ့ပါျပီ ၊ စာမ်က္ႏွာ ၄ မွ ။ “နိုင္ငံတကာ သတင္းမ်ား ”အင္း အကၽြန္ုပ္ပဲ မ်က္စိ မွဳန္ ေနေလေရာ့သလား ။ ကမာၻၾကီးပဲ အေမွာင္က် သြားေလသလား ၊ ကမာၻၾကီးအေပၚမွာပဲ ဒီထက္ ဘာမွ ထူးျခားတဲ့ သတင္းေတြ မရွိေတာ့တာ လား ။ထိုစာမ်က္ႏွာ တြင္ ငပြၾကီးတို ့ တိုင္းျပည္မွ အနိဌာရံုမ်ား ၊ သတင္းဆိုးမ်ား ကို ဖတ္ရွဳနိုင္ပါသည္ ။ မုဒိတာပြားျပီး အကုသိုလ္ မျဖစ္ေအာင္ လည္း ေလ့က်င့္ယူနိုင္ပါေသးသည္ ။ ေတြးတတ္လွ်င္ အျမတ္ပဲေပါ့ ။ခုတေလာ မွာေတာ့ ကမာၻ ့ဖလား ေဘာပြဲသတင္းေလးမ်ား ရွိေနေသး သျဖင့္ အခ်ိန္အနည္းငယ္ ဆြဲျပီး ဖတ္ရွဳနိုင္ပါေသးသည္ ။
ဤသတင္းစာ ထိုသတင္းစာ အႏွီသတင္းစာမ်ားတြင္ တခါတရံ ေနၾကပ္တာ လၾကပ္တာ ေတြ ၊ ၾကိဳၾကား ေလးေတြ ေတာ့ ပါလာတန္ ေကာင္းပါရဲ ့ ၊ ကားေတြၾကပ္တာ လူေတြၾကပ္ေနၾကတာ ေတြေတာ့ မသိခ်င္ မျမင္ခ်င္ေတာ ့ပါေလ ။ ဒါေၾကာင့္ သတင္းေတြပါတဲ့ သတင္းစာမွ သတင္းေတြ ေရြးဖတ္ရန္ မ်က္မွန္အသစ္တလက္ လုပ္ရပါအံုးမည္ ။ း))
ဪ .. တခ်က္ က်န္ေနေသးသည္ ။ သတင္းစာ ျပန္ယူလို ့့ အလဟႆေတာ့ မျဖစ္ပါ ။ Recycle ေတြ ေခတ္စားေနေသာ ေခတ္ၾကီးမွာ သတင္းစာ အေဟာင္းမ်ား မွာလည္း အသံုးဝင္ ဆဲ ရွိေနပါေသးသည္ ။ အိမ္ေရွ ့ ခပ္ေဝးေဝးမွ ေအာ္သံ ရွည္ရွည္ ၾကားလိုက္မိ၍ ႏွစ္ေတြ ၊ေခတ္ေတြ စနစ္ေတြ ဘယ္လိုေျပာင္းေျပာင္း သူတို ့ကေတာ့ မေျပာင္း ဆက္လက္ရွင္သန္လွ်က္ ရွိေနပါေသးလား ဟုလည္း ေတြးမိလိုက္ပါသည္ ။
“သတင္းစာ အေဟာင္းေတြ ဝယ္တယ္ ။ နို ့ဆီခြက္ေတြ ပုလင္းေတြ ဝယ္တယ္ ၊သံတိုသံစ ေတြ ဝယ္တယ္၊ ဒန္အိုး ဒန္ခြက္ေတြ ဝယ္တယ္ ..@$!*&)#%( ...”
နား ...နား ျပီး ေျပာပါမည့္ အတြက္ ဒီတပါတ္ အတြက္ ေတာ္အံုးမည္ ။
ေအးခ်မ္းတဲ့ အေမ့အိမ္ ။ ေဝးတေနရာက အေမ့အိမ္ ။ အရာအားလံုး အဆင္ေျပ ၊ ပူပင္ေၾကာင့္က် ကင္းရွင္းစြာ နဲ ့ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ေနခဲ ့ ရတဲ့ အေမ့အိမ္ ။ ေဝးေဝးေနမွ တမ္းတ ေနမိတဲ့ အေမ့အိမ္ ။ အားငယ္စိတ္ေတြ ၊ အဆင္မေျပ မွဳေတြ ေတြ ့ၾကံဳ ရ ေတာ့မွ အားကိုးတၾကီး ေမွ်ာ္လင့္ ျခင္းမ်ားစြာ နဲ ့ အေျပး ျပန္လာခ်င္တဲ့ အေမ့အိမ္ ။ တေန ့ေန ့ေတာ့ ျပန္ရမယ္ လို ့ အားတင္းျပီး က်ေရာက္လာသမွ် ဒုကၡေတြကို ခါးစည္းခံကာ ေရွ ့ဆက္ေလွ်ာက္ဖို ့ အားအင္သစ္ေတြ ေပးခဲ့တဲ့ အေမ့အိမ္ ။ အေမ့အိမ္သို ့ ျပန္ရေတာ့မည္ ။ ဒီေတာ့ ဒီေနရာ မွာ ကိုယ့္ခ်စ္သူကို ထားခဲ့ရပါေတာ့မည္ ။
( ဤစာပိုဒ္ေလးအား ဖတ္ေနစဥ္ သီခ်င္းဖြင့္နားေထာင္နိုင္ပါသည္ ။ ခ်စ္သူအတြက္ ကိုယ့္အၾကိဳက္ သီခ်င္းေလးတပုဒ္ ထားခဲ့ေပးပါသည္ ။ ဖိုင္းယားေဖါက္စ္ နဲ့ ဒီပို ့စ္ ဖြင့္မွ အဆင္ေျပမည္ ထင္ပါသည္ )
အခ်ိန္တန္ေတာ့ အိမ္ျပန္ရမွာေပါ့ ဆိုတဲ့ စကား လက္ကိုင္ထားျပီး ၊ တေရြ ့ေရြ ့ကုန္ဆံုးေနတဲ့ ပစၥဳပၸန္ အခ်ိန္မ်ားမွာ ရုန္းရင္းကန္ရင္းနဲ ့ပဲ အတိတ္ကို အရိပ္ေတြလို ခ်န္ထားခဲ့ရေပျပီ ။ ၊ ဘဝ ဒုကၡဝဲဂယက္ထဲ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာေအာင္ တဝဲလည္လည္ နဲ ့ ေပၚခ်ည္ ျမွဳတ္ခ်ည္ လူးလာဆန္ခတ္ကူးခတ္ေနရျခင္းမွာ ေျခကုန္လက္ပန္းလည္းက် ၊ စိတ္ ေရာ ကိုယ္မွာပါ ဒါဏ္ရာဗလပြ နဲ ့ ၊ေအာင့္ သက္ ကို ျမွင္းျမွင္းရွဴပါလို ့ အိမ္အျပန္လမ္းကို ေလွ်ာက္လွမ္းရပါေတာ့မည္ ။
လူ ့စိတ္ ဆိုသည္မွာလည္း ခက္လွပါဘိ ။ ရတာ မလို ၊ လိုတာ မရ ။ခုလိုအိမ္ ျပန္ရေတာ့မည္ ဆိုေတာ့လည္း ေနာက္ဆံတငင္ငင္ ျဖစ္မိရပါေသးသည္မို ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ပင္ အားမလို အားမရ နွင့္ စမ္းစစ္မိလိုက္ပါသည္။သည္ေတာ့လည္း ကိုယ့္ခ်စ္သူ သူ ့အေၾကာင္းကို ခ်န္လွပ္ထား၍ မျဖစ္ေတာ့ျပီ ။
တကိုယ္တည္းအေနၾကာလာခဲ့ျပီျဖစ္တဲ့ ဤတိုင္းျပည္ဝယ္ ေရာက္ကာစအခ်ိန္မွာ လို အားငယ္ စိတ္ပ်က္ျခင္းမ်ား အလြန္အကၽြံမရွိခဲ့ေတာ့သည္မွာ အမွန္ပင္ ။ေန ့စဥ္ လုပ္ေနၾက လုပ္ငန္း တာဝန္မ်ားကို စက္ရုပ္တရုပ္သဖြယ္ လုပ္ကိုင္ေနၾကရေသာ ဤပတ္ဝန္းက်င္မွ လူအမ်ား နည္းတူ ၊ ပံုမွန္ အလုပ္တက္ဆင္း ရင္းျဖင့္ ကိုယ့္ အခ်ိန္မ်ားကို ကုန္လြန္ေစခဲ့ရသည္ ။ စေန တနဂၤေႏြ လို အားလပ္ရက္မ်ားေတြမွာ မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းအနည္းငယ္ႏွင့္ ဟိုဟို သည္သည္ သြားလာ လည္ပတ္ရင္း ၊ စားေသာက္ၾကရင္း ၊ ျဖင့္လည္း ေပ်ာ္ရႊင္ဘြယ္ရာ အခ်ိန္မ်ား ဖန္တီးျဖစ္ခဲ့ၾကသည္ ။ သူ တို ့ လူမ်ိဳး မ်ား၏ စကားပံု အဆိုအရ “ ေပ်ာ္လွ်က္နဲ့ လည္း ဒီတရက္ကို ျဖတ္သန္းရတယ္ ။ ဝမ္းနည္းလွ်က္ နဲ့လည္း ဒီတရက္ကို ျဖတ္သန္းရတာမို ့ ဒီအခ်ိန္ေတြကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာ နဲ့ ပဲ ျဖတ္သန္းၾကပါစို ့” ဆိုၾကသည္။
လူဆိုသည္မွာ ျငီးေငြ ့လြယ္ေသာ သတၱဝါ တမ်ိဳး ဟု ကိုယ္ယူဆထားခဲ့သည္ ။ အေၾကာင္းမွာေတာ့ တိုးတက္ျပီးေသာ နိုင္ငံ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ရုပ္ဝတၱဳ ပစၥည္းမ်ား အေဟာသိကံ ျဖစ္ေလ့ရွိၾကသည္ ။ ယေန ့မွာ အသစ္ျဖစ္ ၊ အသစ္ထြက္ရွိေသာ ပစၥည္း တခု မွာ မနက္ျဖန္ အတြက္ အေဟာင္းတခု အေနနဲ ့ ရွိၾကရေတာ့မည္မွာ မလြဲဧကန္ျဖစ္ေပသည္ ။ သို ့ အတြက္ အသစ္ အသစ္တို ့ေနာက္ လိုက္ေနရင္းျဖင့္ လိုက္၍ မမွီျဖစ္ေနၾကရသည္မွာ လည္း မထူးဆန္းသည့္ သေဘာတရားပင္ ျဖစ္ေပသည္ ။ ၾကာလာေတာ့ ေျခကုန္လက္ပန္းက်ရင္းျဖင့္ စိတ္ပ်က္မိတတ္ ေပေတာ့သည္ ။ ဤအရာမ်ားသည္ ကိုယ့္အတြက္ မရွိမျဖစ္လိုအပ္ခ်က္မ်ားမဟုတ္ ဆိုသည္ကို နားလည္လာမိသည္။
ဒီလို အခ်ိန္မွာ အေပါင္းအသင္းတခ်ိဳ ့၏ မိတ္ဆက္ ေပးမွဳျဖင့္ သူ ႏွင့္ စတင္ သိကၽြမ္းခဲ့ရေပသည္ ။၂၀၀၇ ခုနွစ္ရဲ ့ ဧျပီလ အတြင္းတြင္ ျဖစ္ပါသည္ ။ စစခ်င္းေတာ့ သူ ့ကို ဘယ္လို မွ ခင္မင္ ေပါင္းသင္း မိလို ့ မရ ။ ရင္းႏွီးမွဳ မရွိေသးသျဖင့္ ခပ္တန္းတန္း ေမးထူးေခၚေျပာ အဆင့္မွာ ပင္ အတန္ၾကာေနမိခဲ့သည္ေလ ။ သူကလည္း မာနၾကီး တခြဲသားႏွင့္ မို ့ တခါတရံတြင္ တေယာက္ႏွင့္တေယာက္ ေျပာဆိုေနရင္းျဖင့္ အခန္ ့မသင့္ ၊စိတ္ဆိုး စိတ္တို မိသည့္ အၾကိမ္ေပါင္းလည္း မနည္းေတာ့ပါ ၊ သူကလည္း သူေပပဲ ။ မၾကာခဏ ဆိုသလို မ်က္ႏွာ အေျပာင္းအလဲ ျမန္လြန္းလွသည္ ။ အေရာင္အမ်ိ္ဳးမ်ိဳးဆိုးတတ္သည္ ။ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးမွာလည္း ကိုယ့္ထက္သာလြန္သျဖင့္ ခ်စ္သူ ခင္သူေပါလွသည္ ။ ေရာက္ရာ အရပ္မွာ သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္း ဖြဲ ့တတ္သည္။ မာေၾကာင္း သာေၾကာင္း မ်ား အျပင္ အလႅာပ သလႅာပ မ်ား လည္း ေျပာမဆံုးေပါင္ ေတာ့ သံုးေထာင္ မို ့ ၊ သူ ့မ်က္ႏွာမွာ အျမဲ တက္ၾကြ လန္းဆန္း ေနခဲ့ သည္ ။
ဒီလို နဲ့ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ အခ်ိန္နဲ့တင္ တႏွစ္ေက်ာ္မွ်ၾကာသြားခဲ့သည္ ။တကယ့္ကို တစိမ္းျပင္ျပင္ ေနခဲ့ၾကသည္ ။တရက္မွာေတာ့ အလုပ္ ထဲမွ အဆင္ မေျပမွဳ ေတြေၾကာင့္ ကိုယ့္စိတ္ေတြ အေတာ္ေလး ေထြေနခဲ့ရာမွ မိတ္ေဆြတေယာက္အိမ္ အသြားမွာ သူ ့ကို အမွတ္မထင္ ျပန္ဆံုေတြ ့ခဲ့မိသည္ ။မွတ္မွတ္ရရ (၂၀၀၈ ေအာက္တိုဘာလ ၃၀ ရက္ ) ေန ့မွာ ျဖစ္ပါသည္ ။ သူ ့မ်က္ႏွာ ကို ကိုယ္စာဖတ္ၾကည့္ေတာ့ သူ ့ စိတ္သေဘာထား မဆိုးလွေၾကာင္း ထင္မိေလသည္ ။ ဒီလို နဲ့ သူတလွည္ ့ ကိုယ္တလွည္ ့အျပန္အလွန္ စကားဖလွယ္ မိၾကသည္ ၊ ရယ္စရာ မ်ား အေၾကာင္း ေျပာမိလွ်င္လည္း သူကေလးတေယာက္လို ့ အားရပါးရ တဟားဟား ရယ္တတ္ေလသည္၊ သူ ့အေပ်ာ္အား ကိုယ့္အေပၚကူးစက္ေစသည္ ။ ထိုအခ်ိန္မွာ ကိုယ္တေယာက္သူရဲ ့ ေအး ျမ ေနတဲ ့မ်က္ႏွာၾကည္ပပ ေလးကို ေငးၾကည့္ေနမိတတ္သည္။ အလြမ္း အေဆြးၾကိဳက္ေသာကိုယ္တေယာက္ စာတိုေပစ အလြမ္းစာ ကဗ်ာေတြ၊ အေႏွာက္အသြားမလြတ္ေသာ စာေတြ မတတ္တေခါက္ ေရးစပ္ေနရင္လည္း သူ မ်က္လံုး ရီေဝေဝ နဲ့ ကိုယ့္မ်က္ႏွာကို ေငးၾကည့္ရင္း သက္ျပင္း မွ်င္းမွ်င္း ခ်တတ္ေလသည္။
အလုပ္အားရက္ မ်ားတြင္ ခါတိုင္းလို အျပင္ထြက္ ၊ ေစ်းပတ္ ၊ ေပါက္ကရ ေလွ်ာက္ဝယ္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္လိုစိတ္အလ်ဥ္း မရွိေတာ့။ အာရုဏ္တက္ မနက္ မနက္ေပါင္းမ်ားစြာမွာ ကိုယ္နိုးထ ခ်ိန္တိုင္း သူ ့ကို ဦးဆံုးသတိရမိသည္။ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ျဖင့္ နွဳတ္ဆက္ေလ့ရွိသည္။ အခ်ိန္ရလွ်င္ စကားေဖါင္ဖြဲ ့ေလ့ရွိသည္ ၊ ကိုယ့္အေရး သူ ့ အေရး ၊အလႅာပ သလႅာပ မွ အစ လုူမွဳေရး ၊ တိုင္းေရးျပည္ေရး အဆံုး ေရာက္တတ္ရာရာ ေျပာဆိုရသည္မွာလည္း မေမာနိုင္ မပန္းနိုင္ ၊ အေတာမသတ္နိုင္သည္ မို ့ အလုပ္ခ်ိန္ေနာက္က်တတ္သည္ မ်ားလည္း ရွိတတ္ေသးသည္ ။ ဒါကို ရိပ္မိေလသည္လားမသိ ၊ဤလို အခ်ိန္မ်ိဳးတြင္ ခ်စ္သူက ကိုယ့္အတြက္ ငဲ့ညွာျပီး မေျပာမဆိုနွင့္ စကားစ ျဖတ္သြားတတ္သည္ ။ ကိုယ့္မွာေတာ့ သူ ့ကို တန္းတန္းစြဲ မခြဲနိုင္ မခြာရက္မို ့ ၊ဤသို ့ တံုးတိတိ အဆက္ျဖတ္လိုက္သည့္ ေန ့မ်ားတြင္ လုပ္ငန္းခြင္ထဲ ထိ စိတ္အလိုမက် ျဖစ္တတ္မိေသးသည္ ။ ဪ .. သံေယာဇဥ္တြယ္မိေတာ့ လည္း အတက္အက် ၊ နိမ့္လိုက္ ျမင့္လိုက္ ၊ ရင္ထဲ ဖိုလွဳိက္ ၊ ေအးကနဲ ၊ ေႏြးကနဲ ျဖင့္ ခ်ားရဟတ္ၾကီးစီးရသည္ ့ ႏွယ္ ခံစားခ်က္ မ်ိဳးစံုကို တျပိဳင္နက္ ေပးနိုင္စြမ္းေသာ ကိုယ့္ခ်စ္သူ ပါတကား ။
ကိုယ္နဲ့ သူ ၊ တရားဝင္ခ်စ္သူေတြျဖစ္လာၾကျပီးေနာက္ မိတ္ေဆြမ်ားေသာ ခ်စ္သူရဲ့ ေကာင္းမွဳျဖင့္ ကိုယ့္အတြက္ မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္းမ်ား တိုးပြားလာခဲ့သည္ ဆိုတာကိုေတာ့ ျငင္းဆိုမရ ။ ပ်င္းရိဘြယ္ရာ ေျခာက္ေသြ ့လွေသာ ကိုယ့္ဘဝမွ သူ ့ေၾကာင့္ စိုေျပသာယာ လာခဲ ့ရသည္ ။ ထမင္းစားခ်ိန္ ရသမွ် အခ်ိန္တိုေလး အတြင္းမွာ ပင္ ၊ ခ်စ္သူ နွင့္ မခြဲနိုင္ မခြာရက္ ၊ သူ ့မ်က္ႏွာေလး ကို ကိုယ္ အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ေနလာခဲ့သည္ ။ သူ ့ အဝတ္အစား အျပင္အဆင္ မွ အစ ၊ သူ နွင့္ လိုက္ဖက္မည့္ ဒီဇိုင္း ပံုစံသစ္ အေဆာင္အေယာင္ မ်ားကို ကိုယ္ဂရုတစိုက္ ေရြးခ်ယ္ဆင္ျမန္း ေပးတတ္သည္ ။ သူ ့အေပါင္းအသင္းမ်ား အလည္တြင္ သူ ့ကို မ်က္နွာမငယ္ေစခ်င္လွပါ ။ သူ ့မ်က္ႏွာေတာ္ ညိွဳးေနလွ်င္ ကိုယ္မေနတတ္ မထိုင္တတ္ ျဖစ္ရသည္ ။ ကိုယ့္ဘဝမွာ သူသာလွ်င္ အေရးၾကီးဆံုး ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္လာေပေတာ့သည္ ။ ဂဂ်ီဂေဂ်ာင္က်တတ္ေသာ သူ ့အတြက္ တခါတရံတြင္ ကိုယ္စိတ္ပ်က္မိေသာ္လည္း ခ်စ္လြန္း၍ အျပစ္မတင္မိပါေလ ။ ငယ္စဥ္ကတည္းက အိမ္သားမ်ားႏွင့္ အေပါင္းအသင္းမ်ားအေပၚတြင္ စိတ္မရွည္တတ္ေသာ ကိုယ္တေယာက္ သူ နွင့္က်မွ စိတ္ရွည္သည္မွာ ႏွစ္ျပန္မက ။ စကားအေျပာအဆိုမွာလည္း ေအးေဆးနူးညံ့လာခဲ့သည္ ။ အခ်စ္သည္ အရာရာကို ေျပာင္းလဲနိုင္စြမ္းရွိေပေတာ့သည္။
ေပ်ာ္စရာ အခ်ိန္ေလးမ်ားသည္ ရယ္ကာ ေမာကာ ျပံဳးရႊင္စြာ ျဖင့္ အကုန္လြယ္လြန္းလွေပသည္။ ေတြ ့ၾကံဳ ဆံုကြဲ ျဖစ္ျမဲ ဓမၼတာ ဆိုသည့္ သခၤါရတရားသေဘာကို နားလည္ ေပမင့္ တမင္ဥပကၡာျပဳထား မိသည့္ ကိုယ့္အား အခ်ိန္တန္ေတာ့ အိမ္ျပန္ဖို ့ အခ်က္ေပးေခါင္းေလာင္းသံ ျမည္လာေတာ့သည္ ။ မသိက်ိဳးကၽြန္ျပဳျပီး အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနမိေသးသည္ ။ ဒါေပမဲ့ ေက်းဇူးတရားကို သိတတ္နားလည္ဖို ့ရင္ထဲက အသိတရားေတြကေတာ့ နိုးၾကားေနေတာ့ အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတဲ့ ကိုယ့္ကို ႏွိဳးရ မခက္ လွေၾကာင္း ကိုယ္တိုင္ သိလိုက္မိသည္ ။
မတတ္သာလို ့ ခပ္ခြာခြာ ေနရေတာ့ေပမဲ့ မုန္းလို ့ေတာ့ မဟုတ္ဖူး ဆို တာ ကို ကိုယ့္ခ်စ္သူတေယာက္ နားလည္ေပးေစခ်င္ပါသည္ ။ တခဏ ခြဲခြာရျခင္းလား သို ့မဟုတ္ ထာဝရ ခြဲခြာရျခင္းလား ဆိုတာ ကိုယ္ေသခ်ာ မသိေသးေပမဲ့ ကိုယ္ သူ ့ကို အသည္းထဲ ထိ စြဲျမဲစြာ ခ်စ္ေနမည္ဆိုတာကိုေတာ့ သူတေယာက္ သိေစခ်င္ပါသည္ ။ကိုယ့္ရဲ့ ပ်င္းရိျငီးေငြ ့ဘြယ္ရာ အခ်ိန္ေလးမ်ားကို ေပ်ာ္ရႊင္ဘြယ္မ်ားအျဖစ္ ျပဳစား ေပးနိုင္ခဲ့ေသာ ခ်စ္သူနွင့္ သူ ့ အေပါင္းအသင္းမ်ား အားလံုး ကို ကိုယ့္ တစ္သက္တာ ဘဝမွာ ေမ့နိုင္လိမ့္မည္ မဟုတ္ပါေလ ။ ကိုယ္နဲ့ အေနေဝးျပီး အထီးက်န္ေနခဲ့မည့္ ကိုယ့္ခ်စ္သူအား ကိုယ္တို ့၏ အေပါင္းအသင္းမ်ားက ဆက္လက္ အားေပး ေဖးကူေပးၾကလိမ့္မည္ ဟု ေမွ်ာ္လင့္ ေနမိပါသည္ ။
ကံမကုန္ၾကေသးရင္ေတာ့ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာ ကိုယ္တို ့ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ျပန္လည္ေတြ ့ဆံုရဖို ့ ေမွ်ာ္လင့္ရင္းနဲ ့နွဳတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ ခ်စ္သူရယ္ ။
ကိုယ့္ခ်စ္သူ ... သူ ့အေၾကာင္း ကို သိလိုပါက ေအာက္ပါလိပ္စာ တြင္ စံုစမ္းနိုင္ပါသည္ ။ ခ်စ္မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းမ်ားကိုလည္း ထာဝရ ေက်းဇူးတင္ေနပါသည္ ။
Subscribe to:
Posts (Atom)
